Kabanata 5
"Here," ani Khalil nang maibigay sa akin ang pera.
Nahihiya kong tinanggap ang tag-iisang libo saka ko siya alanganing tinignan. Nang magsimula akong magbilang ay umismid pa siya at itiniklop ang hulmadong mga braso sa tapat ng kanyang dibdib.
"Aba't nanigurado pa? Ibang klase." He shook his head. "Sobra ng limang libo 'yan."
"Thirty," huling bilang ko saka ako payak na ngumiti. "Salamat, ha?" I gulped. "Pwede bang... isang pabor pa?"
His brow shot up. "What is it this time?"
Nagkamot ako sandali ng patilya. "Ano kasi... baka... pwedeng makisakay? Doon oh sa..." Itinuro ko ang kotse niyang tanaw mula sa veranda. "Doon sa kotse mo? Kahit hanggang sa labas lang tapos maghahanap na ako ng pwedeng sakyan."
"Pambihira." He scoffed while looking at me. "Gagawin mo pa akong driv
