Chapter Seven

2619 Words

Nefel Masakit ang ulo ko. Minulat ko ang aking mga mata. Tama, nakatulog ako kagabi dahil sa walang tigil na pag-iyak. Alcohol and tears realy made me feel dry and bedridden. For my whole life, wala pang ibang tao ang nakadulot sa akin ng ganitong sakit sa dibdib. Akraim, kahit na ikaw ang nagligtas sa buhay ko noong bata pa ako-- na hindi naman ako nakalimot na magpasalamat sa iyo dahil sa kagitingang ginawa mo-- ngunit wala kang karapatan na gawin sa akin ang ganitong kasaklap-saklap na bagay. Mali ang saktan ang puso kong desperada nang makahanap ng lalaking magiging kasama panghambuhay. Fuck you, Akraim! Unti-unti nang rumerehistro sa isipan ko ang lahat ng mga nangyari kagabi. Kaya, hindi na ako nagtaka kung bakit nasa ibang lugar ako at hindi sa aking apartment nang magising. Mat

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD