Writer's Diary

Mislead Leading Man

I was busy stalking to my crush's post, Kero. When my messenger pop up. A message from, Kyron. My suitor, My crush's brother.

Kyron: Good Morning?

Sachi: Bad morning for you, Syn.

Kyron: Ouch,but your my happiness. Baby.

Sachi: Eww, stop it.

Syn: ❤️

I stop replying him, pumunta na ako sa profile ni Kero and I click the message button.

Sachi: Hi, Kero. Good Morning!?

I get excited when I saw him typing.

Kero: Good Morning! Have a nice day!

Omy! Ang sweet talaga ni Kero bebe kooo. He's my crush, no. He's my love! Ack.

Sachi: Thank you, Kero. Can I have a lunch with you?

Kero: I'll try.

Sachi: busy? ;

Kero: Full Sched, sorry.

Sachi: Hasyttt.

Kero: Hmm, Maybe my brother will do. He doing nothing that much.

Sachi: But, I want you.

Kero: Sorry.

Sachi: Okeyyy??.

I put my cellphone down, looking at my wallpaper. Si Keron ang naka jersey. Kero and Kyron where twins. Ang pinagkaiba lang nilang dalawa ay yung nunal nila sa may gilid ng mata. Kay Kero, nasa kanan and Kyron in the other side.

Naalala ko tuloy yung time na bata pa ako, a boy save me from those bullies.

Nakasalampak ako sa sahig habang ang mga gamit ko nagkalat sa kung saan-saan. I was just walking when a group of kids bump in me. Then, they bullied my horrible face.

"Hey! You idiots, why you here ha?" Rinig 'kong sigaw ng lalaki sa likuran ko, he was tall. All I can see his grinning!

"K-!" Gulat na sabi ng isang lalaking nag-bully sa'kin. He have this stitches in his eyebrow.

"Go! Cry and look for your mama's or I'll report and punch you, Again?" Lintanya niya habang may ngisi sa labi.

Tumakbo paalis ang mga nambully sa'kin, sinimulan ko ring pulutin ang mga gamit kong nagkalat. Tumulong din ang lalaki sa mga gamit kong nakakalat ng matapos ay tinitigan ko siya. Nakita ko ang nunal niya sa gilid ng mata.

" By the way, I'm K-" makikipag-kamay sana siya ng biglang may umagaw ng atensyon namin ang isang lalaking kamukha niya.

" Mommy's calling you, brother. " The boy said. Then he turned his back and walk away.

Ngumiti ang savior ko at bitbit ang keychain 'kong pikachu paalis.

That day, I promised that the guy who saved me will be my lover in the end. And, it's Kero! Pero halata namang 'di niya ko gusto. T-T

Si Kero na:

Matalino

Matangkad

Gwapo

Mabait

Talented

Etc.

A complete package!

While his twin brother, Kyron?

Basag-ulo!

Walang mapapala sa buhay!. Almost 10 months na niya akong nililigawan kahit ayaw ko.

---

" Hey! Baby, sabay ka na lunch sa'kin." Saad sa'kin ni Kryo habang nag-oorder ako ng pagkain dito sa canteen. I roll my eyes.

"Nope, sabay na daw kami ni Kero. My love. " sagot ko na may kasamang irap.

" Sabi niya sa'kin, tayo nalang daw dalawa. He's busy after all." May lungkot sa boses niyang sabi. But I don't care.

"Hmm, oh! He's right there!" Dali-dali akong pumunta at umupo sa table ni Kero. Halatang nagulat siya sa biglaang pagsulpot ko.

As always, he's wearing his eyeglasses. Sheyt! Why so hot! Dagdagan mo pang may nunal siya sa may gilid ng mata. Ang cool, nakaka-inlove!

Bigla namang uminit ang ulo ko ng maramdaman kung umupo sa tabi ko si Kyron. He giggled like a kid.

Inis akong lumipat sa tabi ng upuan ni Kero ng biglang nalaglag ang bag ni Kyron sa sahig. When I gonna start eating I noticed something in Kyron's things.

Halatang luma na pero malalaman mo talagang inalagaan. A keychain.

"P-pikachu?"

It's my lost keychain! My savior stole it!.

Napaka-importante kasi niyan para sa'kin. My father gave it to me before he left.

"How did you get that?" Tanging tanong ko sa kanya.

" My prize." Ngising sagot niya, tahimik lang ding kumakain si Kero na parang walang naririnig.

" prize? For what? " Kunot noo kung tanong sa kanya.

" For saving someone in trouble " sagot niya at umayos ng upo.

" I saved her from coco's (bullies) and then I get this for my prize " dugtong niya pa.

" W-who's that girl?" I nervously asked him.

" It's you, Sweetie. Remember me? " nakangiti niyang sagot sa'kin.

" How? I thought it's, Kero! No! You're lying right? " Sigaw ko. Agaw pansin ang nagawa ko kaya halos lahat ng studyante sa canteen ay nakatingin sa'kin.

Saglit akong tumahimik at mariin kong tinitigan si Kyron.

" Kyron's right, Sachi." Sagot ni Kero.

" Nung time na yun, I can't play basketball and he can so we decided to switch. Nagpanggap siyang ako, Sachi. And, to do that. Naglagay kami ng pekeng nunal sa kanan niyang mata. We used moms concealer to fades Kyron's his. " Mahabang lintanya ni Kero. Gulong-g**o akong nakatingin sa kanilang dalawa. Biglaang tumunog ang cellphone ko.

"Nice wallpaper! May tinatago ka palang pagnanasa sakin, Sweetie. Hehe" kinikilig na saad ni Kyron.

"U-uy, hindi ikaw to!" Pangtatanggol ko, I know my wallpaper is Kyron, naka-jersey siya at halata namang nasa kanan ang nunal.

" It's me, Sweetheart. Kyron never play basketball. Oh! Look, Kyron up there! " turo niya sa mga audience sa taas. Nakasuot ito ng black adidas cap at umiinom ng milk tea. Nakangiwing tumingin ako kay Kyron.

"Y-your my savior?!" Sigaw kong tanong sa kanya. He just grin.