Tumango si Ledger, ang kanyang buong atensyon ay nasa kanyang biyenan. Sa ilalim ng malamlam na liwanag ng buwan, kitang-kita niya ang bawat gatla ng pagod sa mukha ni Aling Maria—mga linyang hindi lang dahil sa edad, kundi dahil sa mga taon ng pang-aapi na tiniis nito.
"Alam mo, Ledger," panimula ng ginang, ang boses ay tila isang sugat na muling nabuksan. "Kaya minsan, ayaw na naming umuwi rito sa Pangasinan. Ang lugar na ito na dapat ay tahanan namin, naging kulungan ng takot dahil kay Mang Tacio." Puno ng pait ang kanyang boses na halos hirap pa siyang makahinga.
Huminga nang malalim ang matanda, pilit na pinipigilan ang muling pagluha. Pilit pinapatatag ng ginang ang kanyang dibdib, dahil alam niyang kahit anong segundo ay tutulo na yung luha niya.
"Noong pumanaw ang asawa ko, wala
