Nanginig sa takot si Isabella, ang kanyang mga daliri ay hindi tumitigil sa pagkalmot sa malamig at magaspang na semento hanggang sa mabali ang kanyang mga kuko. Ang kanyang marangyang imahe—ang ayos ng buhok, ang mamahaling suot—ay tuluyan nang naglaho sa gitna ng dumi at amag ng bodega. Sa kabilang banda, si Mang Tacio ay nagsimulang magmakaawa sa paraang nakakaawa ngunit nakakadiri; ang kanyang boses ay paos at gumaralgal, isang malayo at basag na bersyon ng matapobreng lalaki na dating kinatatakutan sa kanilang baryo.
"Ibigay mo sa akin ang lahat ng impormasyon tungkol sa mga Petrov," utos ni Ledger. Ang bawat salita niya ay parang hampas ng latigo na humihiwa sa katahimikan ng bodega. Inilabas niya ang isang itim na folder at inihagis ito sa paanan ni Isabella. "Lahat ng ebidensya ng
