Yazar anlatımı...
Demir, Hazan’ın elini sıkıca tutup onu hastaneden dışarı çıkarmıştı. Araca bindiklerinde kendi yerine geçip motoru çalıştırmadı; ellerini sinirle direksiyona vurdu, göğsünden çıkan öfke gürültüsü camlarda titreme yarattı. Hazan, bu beklenmedik patlamaya şaşırmış, gözleri dolu dolu bir çaresizlikle ona bakıyordu.
“Öldürmem gerekirdi o iti…” dedi Demir, sesi kurşun gibi zehirliydi. “Öldürüp cezamı çekerdim. Dünya da onun gibi şerefsizden arınırdı. Sana nasıl vurur, nasıl…” kelimeleri boğazında düğümleniyordu.
Hazan, “Demir, sakin ol, lütfen.” dedi ama Demir’in bedeni sakinleşmeyi reddediyordu.
“Olamam. Sakin makin olamam ben. Ben senin tek saç teline bile kıyamazken, sana nasıl tokat atar? Boynunu kırmam gerekirdi aslında o gavatın. Ama geç değil ki…” Yüzü kasılmış, göz
