Yazar anlatımı...
Hep kaçmak isteyen ama her kaçışında, farkında bile olmadan Hazan’a doğru çekilen bir Demir vardı. Ve aynı şekilde, farkında olmadan o erkeğin dokunuşuna engel olmayan bir kadın vardı ki o da Hazan’dı. Şimdi ise lavabonun küçük, nefessiz odasında birbirlerine yaslanmış, yakalanmanın kıyısında, ne yapacaklarını bilemez haldeydiler.
"Hazan abla, orada mısın?" diye soruyu yineledi Jale.
Demir, bir anda parmağını Hazan’ın dudaklarına götürdü. Bakışları “sakın konuşma” derken Hazan’ın kalbi gürültüyle çarpıyordu. Sesini çıkaramazdı. Nefesini bile tutmak zorundaydı. Kalp atışını duyan olurdu belki.
"Bekleyelim, gider," diye fısıldadı Demir, kadının kulağına. Sesi titrek bir cazibe taşıyordu. Hazan’ın bütün bedenini ürperten bir yakınlıktı bu.
Ama beklenen olmadı. Bu defa J
