Hazan Korkmaz
Bir aşk kırıntısı serpilmişti sanki hayatıma… Küçük ama ruhumu ısıtan, kalbimi yeniden uyandıran bir kıvılcım gibi. İçimde, insanın daha güzel bir hayata, daha güzel duygulara layık olduğuna dair bir his uyanmıştı. Demir sayesinde...
Eski ben, Kenan’ı kaybettiğim için kendimi bütün dünyanın nimetlerinden mahrum bırakmıştım. Tüm sevgiyi, tüm mutluluğu, hatta en küçük sevinci bile kendime haram kılmıştım. Haketmediğimi düşünüyordum.
Ama şimdi biliyordum. Kenan’ın aşkı kalbimde hiçbir zaman kaybolmazdı, onun izi hep orada olacaktı. Benim için hayatını düşünmeden feda eden o insanı asla unutamazdım. Fakat kalbim, inatla yeniden aşık olmak istiyor, yeniden başka birine çarpmak için direniyordu. Her ısrarında beni Demir’e sürükleyen görünmez bir kuvvet vardı sanki. Onun bana “ho
