Forty-one: The accident
Anak, This is the first time that I am writing you a letter—I didn’t expect this. I didn’t tend to write you one dahil hindi ko naman ni minsan inasahang mapapalayo ako sainyo ng mommy mo. I’ve always regret everything that I did before. Dahil sa galit at pagseselos na iyon, matagal kayong naghirap ni Cormac. I’m sorry, anak. I always want to reach out to you, hug you, or hindi naman kaya makipag-asaran sa’yo pag-uwi galing opisina katulad ng dati pero hindi ko magawa. Miss na miss ko na kayong lahat, Avery, kayo ni mommy, Jac at Jacques, Alam ko, hindi sapat ang sorry lang kaya tinatanggap ko ng buong puso ang parusa. Ang parusang iyon ay hindi lang dahil nasa kulungan ako pero dahil ‘yun sa hindi ko magawang makita ang pamilya ko. That’s what it really means. Kaya pasensya ka na.
- Writer
