Thirty-two: Out of the picture
Mabilis na lumipas ang dalawang buwan na nagtuloy-tuloy ang sayang mayroon kami ni Cormac. Iyon nga ang ipinagtataka ko. . . everything seems falling into its proper places. Naging madalas ang paghalakhak ni Cormac na para bang hindi na nito muli pang naiisip ang mga magulang. I would definitely say that I am happy for him, napakasarap sa puso na nakikita ko siyang nakatawa, inuubos ang oras ng pahinga sa pakikipagkwentuhan sa mga magulang ko. There will be days that they’ll go out for dinner or lunch kahit pa hindi naman kami imbitado ni Kuya Jac. Gustong-gusto ko ang bagay na iyon, dahil simula’t sapul, ginusto ko na talagang mahanap ni Cormac ang dating saya sa pamilya sa pamilya ko. My mom and dad are the best parents of all time. Kampante akong tatanggapin at mamahalin nila si Co
- Writer
