Wala na kasi ang mabigat na nararamdaman ko kanina. Malinaw na sa akin ang lahat at nakapagpaliwanag na rin si Declan matapos naming mag-usap kaya siguro nawala na ang takot at agam-agam sa puso at isipan ko.
"Declan, gusto kong tumawag sa amin," paalam ko ng maalala ko ang dapat na sasabihin ko pala sa kan'ya.
"Sige, here, tawagan mo si Andrea," sagot nito na inabot sa akin ang hawak na cellphone.
"Salamat," nakangiti at excited na sagot ko.
Agad na nag-dial ako pero walang sumasagot sa tawag ko. Malungkot na inilapag ko ang cellphone ni Declan sa kandungan ko habang nag-iisip kung bakit hindi sinasagot ng kapatid ko ang tawag ko gayong malimit naman ay hawak niya ito at isang ring palang ay nasasagot na ni Andrea ang tawag ko.
"Wag na ng malungkot, tatawagan natin siya mamaya. Busy
