Herkes gidemedi maalesef. Kaderde kayınvalidemle yaşamak da varmış. Biz Serdar’dan kurtulduk diye sevinirken ben başıma bela aldım ya. Asiye’den sonra Gönül hanım da gelince bizim ev tam şenlik oldu. Kadın bir de sosyal, arkadaşı eşi dostu hiç bitmiyor. Esas bitmeyense Çelebi. O da odalardan birine yerleşti tabi. Karşıdan birbirleriyle oynaşıp duruyorlar. İkinci bahar şeysi de pek şey oluyormuş.
Allah’ım sadece karşıdan bakıyorlardır inşallah. Telefonda gördüklerimden sonra düşünmek bile istemiyorum.
Bizim oyuncakların güme gittiği yetmezmiş gibi Gönül hanım bana sardı. Evin içinde iş konuşamıyorduk zaten de, bir de demez mi? “Ben Lal’e ev hanımlığı öğretirim.” Sanki çok gerekli bir şey. Tabi ben reddedemedim, kadıncağız acılı zaten. Şimdi de sabahın köründe kahvaltı hazırlıyorduk. Kre
