Sinirden gülüyordum evde. Gerçekten durduramıyordum kendimi. Karımın en sevdiği nadide parçası gitmişti. Gerçek anlamda sanat eseri olduğundan dolayı bir adet yapmıştı sanatçı.
“Kim bu sanat düşmanı herif?” Salonda volta atıyordu. Radarına girdim bir an. “Sen de gülme artık vallahi sinirlerim bozuldu.”
“Bir ben mi gülüyorum? Bak Turna’da kendisini durduramıyor.” Turna hemen ciddiyete büründü. Hain baldız!
“Aranızda en mutsuzu Azer. Benim derdimde dertlendi resmen.” Azer yüzünü buruşturdu. “Hayır korumalar neredeymiş?”
“Yemektelermiş. Rıhtımda korumamız yok ayrıca. Biz bile kafamızı çıkartamadık onlar ne yapsaydı?” Karım iyice delirmişti. Turna’yla üst kata çıktılar. Azer’le bakıştık. “Sizin yapacağınız işi sikeyim.” Dedim.
“Sus Allah aşkına. Duyar muyar ağzımıza eder vallahi.” Hem
