Eflal
Babam karşımızda ayakta biz koltukta yan yana otururken sevgili sinirli babacığım volta atıyordu. Adam bir açıklama bekliyordu ama bir an ikimizde donup kalmıştık. Bir anda nüfuslu akrabaları gelmişti aklıma. Her yalana onu katıyorduk. Mübarek pek işe yarıyordu. Tabi o akraba pek sorun değildi şimdilik. Sorun, benim evi taratmamdı. Haklıydı da ama bu konuda ben de haklıydım. Biz yokken olacaktı. Adamlara bizim üzerimize kurşun yağdırın dememiştim ki!
“Ben artık çıksam mı?” diye araya girdi Asiye. Gergin ortamın etkisiyle babamın ona bir dönüşü vardı. Kız aklını kaçıracaktı. “Çıkmayayım o zaman.” Durdu ve devam etti. “Ne yapayım?”
“Ne yapacaksın çıkıp? Sevgilinle mi buluşacaksın?” dedi babam. Araya girmeliydim.
“Baba tamam. Sen git Asiye. Devamına sonra bakarız.”
“Gitmiyor bi
