Lucinda
Nakita ko ang panlulumo sa kanyang mukha pati na rin ang lungkot at sakit sa sinabi ko sa kanya. Alam ko na ngayon lang kami nagkita pagkatapos ng isang linggo pero nakapag-isip-isip na ako at ayoko nang maging ganito na lang kami palagi ni Clark. Natahimik siya saglit sa aking sinabi at nakita ko siyang napatungo at tahimik lang na umupo sa aking sofa. Sinundan ko siya at tumabi na rin ako sa kanyang tabi sabay humarap siya sa akin.
“To be honest, I already expected that you are going to do this. It just hurts that what I’m thinking before I came here became real.” Napalunok ako. “And I totally understand if you wanted to end things with us.”
“That’s it?” tanong ko sa kanya. “Tatanggapin mo na lang ng gano’n gano’n lang ang pakikipaghiwalay ko sa iyo?”
Umiling naman siya. “Bec
