Ellerimi saçlarımdan geçirip derin nefesler aldım. Babamın yanına geçip, eğildim. Diz kapaklarına elimi yerleştirip yüzüne baktım. " Söyle baba. Bizimle seni tehdit mi etti ha? Ne yaptı da sen kabul ettin baba?" Boş gözlerle bana bakıyordu. Susması, anlatmaması beni deli ediyordu. Ben onun kızıydım! Bana neden söylemiyordu?! Bunu bilmeye hakkım yok muydu?! Evet babama göre yoktu.
Doğrulup yeşil gözlerine baktım. Ona o kadar kırgındım ki.
" Gerçek herneyse senden duymak istedim. Ama senin kızına doğruları söyleyecek niyetin yok." Dedim sertçe. Daha fazla orada kalamayıp çantamı alıp hızla çıktım. Babam arkamdan seslendi ama çok geçti.
" İyi misiniz?" Çağılın arkadaşının sorduğu soru ile duraksadım. Yüzüne bakıp hafifçe başımı sallayıp " İyiyim." Dedim. Nefret ediyordum, iyi olmadığım
