Teyzemin bahçesinde oturup sohbet ediyorduk.
Durgundum biraz. Aklımdan çıkmayan biri vardı.
Bana olan davranışları, dokunuşu, merhameti " İzem." Teyzemin dürtmesi ile düşüncelerimden sıyrıldım.
" Efendim teyze?" dedim. " Çay ister misin? Diye sordum." dedi. Dalıp gitmiştim. Duymamıştım bile. " ha Yok sağ ol teyze."
Çiçeğime baktığımda, yüzündeki ifade buruktu. Beni anlıyordu. İçimi kimseler bilemesede, anlaşılmak güzeldi.
" Canım ne çekti. Dondurma! " Teyzem kızlara dönüp " Kızlar dolapta dondurma var. Getirinde yiyelim." ada ve Feyza ayaklanıp " Tamamdır." Yanımızdan ayrıldıklarında teyzeme döndüm.
" Söyle bakalım. Neye canın sıkkın?" Teyzemin kızları yollamasından anlamalıydım! Başbaşa konuşurum diye yollamıştı kızları.Gülümseyip " Canım sıkkın falan değil ki." dedim reddeder
