Chapter 9

1511 Words
Felicity MASAKIT na kaya niya pala akong pagbuhatan ng kamay ni Ken kong hindi lang pinigilan ni Angel, hindi ko na ipinaalam kina mama at papa at baka anong gawin nila kay Ken. " Bakit hindi mo nalang kasi kalimutan si captain Fely, kahit na gwapo at magaling sa lahat ng bagay manloloko parin." Ani ni Sandra saka uminom ng juice. She's referring Ken as captain, siya kasi ang captain ball ng basketball ng Dela Merced international school. It's not easy to forget, you have to face lots of trials before you can say that you're totally move on. In my case, I tried many times to forget him and start a new life without him but it's so hard that I'm always see my self every night looking for our old pictures while crying. Kung meron lang paraan bakit hindi, pero hindi eh, i really love him. "Pero alam mo Fely, feeling ko kaya talaga siya nakipaghiwalay sa iyo dahil kay Angel, he fell out of love on you because he started loving Angel the moment they saw each other, what do you think?" Tama nga si Sandra. Baka nga, dahil lagi niyang rason library muna siya may ganyan, ganoon, ganito marami siyang alibi noong sila, at doon na ito nanlalamig sa kanya. Alam niya kasing hindi ako pumapasok ng library kaya baga iyon ang kanilang tagpuan at alam iyon ni Joy dahil mahilig itong magbasa at laging library tumatambay. I should ask Joy about it. "Hindi naman madali mag move on Sandy, may process yan." Sabi ni Sam, she's right there a process on moving on and I'm looking forward for that. "Buti naman at na hamon mo si Mrs. Snake, I should be there to see how her face get red and how is it when she got so much angry" nakakalokong saad ni Sandra. "Nakakainis naman kasi, napaka tsismosa bakit hindi niya bantayan ang sarili hindi yong nakikialam siya sa buhay ng iba at lalaitin." Ani ko. Sumang-ayon din sila sa sinabi ko. Marami pa kaming napagkuwentuhan tungkol kina Ken at Angel pati na si Mrs. Malit kong gaano sila ka galit dito. Ilang sandali dumating din si Jessica at nag umpisa na kaming kumain, sa fast-food lang pala ito bumili kaya pala ang dali lang nito. "Hindi na matutuloy ang volleyball game natin laban kina Victoria Fely, hindi kasi makakasama sila Wendy dahil ipinadala sila para sa international game doon sa London. Akalain mong nakarating sa international ang paglalaro nila ng volleyball, dati lang sabay sabay nating pangarap, ang makarating sa kinatatayuan nila." Malungkot na sabi ni Jessica. Napayuko ako dahil sa hiya, it's my fault they convinced me to enroll Special school of Schechter College doon nag aaral sina Wendy at Ysabel pati na din sila Georgia, doon kasi nagpropromote at nag re-recruit sila ng mga magagaling na players. Na recruit kami dati noong High School dahil ako ang captain ng grupo they have lots of encouragement para doon ako mag aral but I declined it because I want College of Dela Merged International School dahil doon nag aaral si Ken. Hindi pa niya ako kilala noon pero matagal ko na siyang gusto kaya doon ko naisipang mag aral at hindi na din ako nang try out ng volleyball kahit na gustong gusto ko iyon, ayaw kong traydorin ang mga nakasama ko noon. Dahil ayaw nilang tatlong mahiwalay sakin at kahit parihas naming mahal ang pag vo-volleyball they still supporting me, what ever my decision is. "I'm sorry guys, it's my fault I should listen to all of you." Mahina kong sabi saka pinunasan ang luhang tumulo. Ngayon ko lang narealize, I've make a wrong decision for a man that not deserve my love. My friends come closer to me, to hug me tightly and showing how they understand me. I'm glad I meet someone like them. "Huwag ka ngang umiyak bruha! Nadadala kami at hindi pa huli ang lahat no!" Umiiyak na ding sabi ni Jessica. Tumango ako at ngumiti na din. "Kung gusto mo Fely puwedi naman tayong lumipat next school year diba? Nakausap namin si Georgia, itinatanong daw ng coach nila kong baka mag bago daw ang isip natin eh welcome daw tayo doon. Para naman makalimutan mo na ang gagong Ken na yun!" Sabi ni Sandra. Alam nila kung gaano ko kamahal ang pag vo-volleyball at nakapanghihinayang na binitawan ko ito para lang sa lalaki. Sa lalaking sasaktan din ako sa huli. They are right, maybe I can forget Ken if we are far to each other. I smiled to them and nodded my head. They joyfully cheered and hug me again and saying their thank you. "Oh my God! This is it Fely! Malapit na ang summer second semester na! Saan niyo balak mag bakasyon?" Masayang sabi ni Jessica. Tumawa lang kami at ng matapos kumain napag desisyunan naming mag movie marathon. Nakakalungkot dahil baka tumigil na muna ako sa second semester. Lalaki na ang tiyan ko at ayaw kong may makaalam at masabi pa kay Ken. "Masakit ba ang tiyan mo Fely?" Ani ni Sam. "Ha?" Hindi ko alam na nakatulala na pala ako. "Hindi ka naman nanonood Fely! Nakatulala ka lang diyan!" Nakangusong sabi ni Sandra saka pinatay ang DVD, tapos na pala hindi ko man lang namalayan. "Ano masakit ba?" Bakas sa mukha ni Samantha ang pag aalala. Nagtataka naman ako kong anong masakit na sinasabi nito. "Masakit ang alin?" Itinuro nito ang tiyan niya. Pati sila Sandra at Jessica curious din kong anong sinasabi ni Sam. "Your stomach Fely, I've been notice you awhile ago, you're caressing your stomach so I'm asking if you have stomach ache." Bigla ko namang inalis ang kamay sa tiyan ko. Hindi ko namamalayang napapahimas na pala ako sa tiyan ko. Napasapo ako sa aking noo, buti naman at wala pa silang napapansin sakin. "Yah, masakit nga, siguro sa mga kinain ko, but don't worry it's already subside. I think I should be going and let's absent tomorrow I don't have the mood to come in school. What do you think guys? I said while raising my eyebrows. "We have quiz tomorrow, at iwasan mo ng mag absent babagsak kana naman." Ani ni Sandra na kinuha ang cellphone para tumawag sa kong sino. I'm chuckled for what she said. I said my goodbye to Sam and Jessica. It's already 8:00 in the evening and I'm pregnant bawal na saking magpagabi sa labas. Lumabas na ako ng bahay nila Sandra samahan sana nila ako pero I insisted, I can go alone and they will going home at 9 or 10 perhaps, they convinced me to stay for awhile but i can't. And I don't want mama and papa worrying about ny whereabouts even they know already. WHEN I'M HOME, I asked some maids where my parents is, they said they're upstairs and ready to sleep. But it's to early! Well, maybe they are tired. Umakyat na ako sa hagdan at nang makarating sa room ko at bubuksan na sana when I saw Joy walking not so far from me. So I called her to asked about what I'm thinking in Sandra's house. "Joy! Come here, I have something to ask." Mabilis naman itong lumapit na takot atang mapagalitan kaya tinaasan ko ito ng kilay. Tsk! This girl! Masyadong matatakutin. I ask her to come in my room, she's hesitate unsure if she'll come or not but she don't have choice so she come nervously. I'm just chuckle in my mind because of her actions. She's really unsettled. So I ask her to conciliate before I start to talk. I need to ask her to know and to proven my self also that Ken really betrayed me even were still in a relationship. Sabi nila hindi daw masagot sagot ni Angel si Ken noon hanggang kami pa. Kaya kailangang malaman ko na kaya siya nawawalan ng time noon at laging library ang excuse dahil doon laging tumatambay si Angel. "Tell me Joy, noong kami pa ni Ken lagi ba silang nagkikita ni Angel? Library perhaps? You know you're always in the library and Ken staying always in library thats was his excuse to me then." Yumuko ito at hindi makatingin sakin. Sa oras na iyon alam ko ng totoo nga. Masakit man pero ganun talaga siguro ang buhay. Hindi lahat mapapasa iyo and you should be glad for what you have and be contented. "I-im s-sorry ma'am Fely. Hindi ko po s-sinabi dahil ayaw ko pong manghimasok" nakatungo nitong sabi. Ngumiti siya ng tipid at sinabing umalis na ito. Ngayong nag iisa na naman siya, nakaramdam siya ng lungkot at sakit sa puso dulot ng sobrang pagmamahal niya sa lalaki. Napahawak siya sa tiyan at hinimas himas ito. "B-be strong my b-baby, don't worry I can still survive and help me a-anak to continue my fight in this world." She cried hard thinking she will give birth without a father. It's hurt as a mother but I know it will be more painful as a child to grow up without a fathers guidance.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD