Chapter 8
1563 Words
Felicity
THE classes are started but my friends present are not yet here, where are they? I slowly pick up my phone and dialled Samantha's number quietly so that my Prof wouldn't notice my presence. I texted her, asking where are they. I waited for a while for the response and I wasn't mistaken. She texted me na hindi daw sila makakapasok at mag escape nalang ako para makapunta sa bahay nila Sandra.
They have something to show me and it's important that i really need to hurry. Nakatalikod si ma'am Cristy kaya dahan dahan akong tumayo at kinuha ang bag. Tumingin ang mga classmates kong malapit sakin and i sign them to keep quiet. They should follow me or else! Dahan dahan siyang lumakad papuntang pintuan at nang makaabot nakahinga siya ng maluwag. Kaagad na siyang tumakbo na nakahawak sa tiyan para protektahan ito, required nga ng doctor ng mag pa check up kami ni papa na dapat daw mag ingay parin ako kahit na malakas ang kapit ng bata. Malapit na itong mag dalawang buwan at sooner or later mahahala na din ang umbok nito.
Hindi paman nakakalayo ng harangan ako ng grupo o mga kaibigan ni Ken. Kaagad na tumaas ang kilay ko sa ginawa ng mga ito. "Anong ginagawa niyo!" Matigas niyang sabi na kaagad namang nagsalita si Red.
"Woah! Hindi kami lalaban Miss Fely. Pinatatawag ka sa guidance office at kami ang nautusan na tawagin ka dahil kong iba baka sindakin mo lang nagtatakbo na." Natatawa nitong sabi na ikinatawa din ng mga kasama niya. Anong kala nila sakin mapapasunod nila? Hmmm let see. Nag umpisa siyang humakbang ng harangan ulit siya ng mga kasama nito. Sinamaan niya ito ng tingin at bakas sa mukha ang takot.
"Move bastard!" Sigaw niya dito. Nanginginig na sa takot ang sinigawan niyang part sa team nila Ken. Dahil yata sa takot kaya umalis ito sa harapan niya kaya ng hahakbang ulit ng si Red na ang pumalit na ikina init ng ulo niya. Hindi ba talaga aalis ang mga ito sa harap niya! Naiinis niyang binangga ng malakas si Red sa balikat na ikina aray niya. s**t! Nakalimutan niyang may mga malalaking muscle pala ang mga lalaki at talo talaga siya. Napaaray siya at masamang tinignan ang lalaki, napahimas tuloy siya sa nasaktang balikat.
"What's happening here?" Napalingon sila sa nagsalita sa likod ko, boses palang alam na niyang si Ken ang nagmamay-ari. Napalingon siya na sana hindi nalang niya ginawa at nag marcha nalang sana paalis para hindi na niya makita pa ang ganitong eksena. Si Ken at Angel, nakapalibot pa ang mga braso ng lalaki sa bewang ni Angel. They are so sweet na kulang nalang langgamin na sila. Napatiim baga agad si Ken ng makita siya at lalapitan sana siya pero kaagad na hinawakan ni Angel ang braso nito saka umiling iling.
"No Angel! She should learn her lesson!" Matigas na sabi nito na sa akin naka tingin. Umiwas nalang ako ng tingin dahil parang tutulo na naman ang mga luha ko. Napakasakit! Kung titingnan ng marami napakalakas ko pero sa loob loob ko surrender na ako hindi nila alam na gabi gabi akong umiiyak na nilalagyan ko lang ng concealer ang mga mata ko para matago ang panglulumata nito, malalaking eye bags din ang natatanggap ko gabi gabi dahil napakasakit at hindi ko maiwasang mag self-pity sa loob ng kwarto. Tumingin ako sa nga mata ni Ken at hinanap ang kahit kaunti lang na pagmamahal na naiwan nito sakin. Pero wala, all I can see and visible to his eyes is hatred against me.
"Nakakaawa ka Fely, sa totoo lang I felt guilty because of what I've done to you. Hindi ko akalaing magagawa mo iyun! Bakit pa ako magtata nakilala kitang ganyan. Hindi ko nga alam kong bakit kita nagustuhan dati ang alam ko lang, nabulag ako sa ganda mo which is wrong." Malamig nitong sabi. Kung hindi ko pipigilan ang sarili ko kanina pa ako umiiyak at nag makaawa na akin nalang siya ulit at bawiin nito ang sinabi. Pero hindi! Hindi ako makakapayag na ganito nalang iyon! Hinarap ko siya na puno ng poot ang mga mata, nanahimik ang mga kasama namin at kita ko kong pano kinuha ni Angel ang kamay ni Ken at hawakan ng mahigpit.
"So, now you regret everything because of what have done, is that is? No, you regretted it because you wasted your time spending on me Ken, na sana kong maaga mong nakilala ang kasama mo ngayon mas masaya ka, hindi ka ma e-stuck sa isang katulad kong walang puso at maldita. Ganun ba yun? Yan ang mahirap sayo hindi porket masaya kana ngayon at may nagawa lang ako kala mo kong sinong demonyo na ako ni hindi mo man lang naiisip yung mga masayang pinagsamahan natin. Maybe that's what the reality is. Kahit gaano mo pa kamahal ang isang tao na kapag maghiwalay kayo everything will vanish into thin air." Matapang kong sabi saka humarap sa nakayukong si Angel.
" Angel" tawag ko dito, inangat naman nito ang tingin sakin.
"Sana hindi ka bangungutin sa pang-aagaw mo sa taong may nag mamay-ari na." Mahina kong sabi pero bakas doon ang pighati. Napatiim si Ken at niyakap ang maiiyak ng babae. Saka inalo.
"It's okay, don't mind her." Saka masamang tumingin sakin.
"You should be thankful, dahil hindi na nagsalita si Angel tungkol sa ginawa mo. Hindi ko akalaing nagawa mong mang utos sa pamamagitan ni Joy at tinakot mo pa.
"Kung yun man lang ang ipapasalamat ko huwag nalang, alam niya kasing malaki ang atraso niya kaya ganoon!" Sikmat ko pabalik saka ako tumalikod at pumuntang guidance office, narinig ko pang humingi ng sorry si Angel na hindi ko pinansin. At hindi nila kailangang kaladkarin ako para lang madala doon. Para akong nagpasabog ng bomba dahil sa mga reaction nila. Mga natulos sa kinatatayuan. Masakit na eh, pero kahit ganoon. Papatawarin ko parin siya dahil mahal na mahal ko siya. But I know, he will never be mine again.
Nang makaabot sa guidance nakita agad ako ni Mrs. Malit kita sa mukha ang pagka disgusto sa presensiya ko. Napaismid pa ito.
"I'm glad you're here, no need for dragging and forcing you to come here dahil kusa ka nang pumunta." Saka ito umupo ng maayos. Nakatitig ng mariin sakin, I raised my eyebrows saying talk before I'll leave as soon as. Napailing ito bago nagsalita.
"Your so very lucky my dear Felicity. If is not because of your parents your not here anymore, expelled kana sana. Because of your lots violation. Such a lucky fate you have." Ang matandang ito! Nakakagigil. Wala din naman siyang magagawa kahit na ayaw na ayaw niya sakin hindi parin niya ako madidispatsa, at alam kong malaki ang tulong ng mga magulang ko sa paaralang ito kaya kahit masakit ako sa mata para sa kanya she can't do anything.
"That's life Mrs. Malit. Even me despite you for being wicked and terror but i can still bare it. And your such a waste of time actually. Spending my time here with you is make me suffocated and I know, you too. But we can't do anything even we despite each other!" Then i smirked at her. Na lalo nitong ikinairita, i know Mrs. Malit, siya yung taong nang aapak ng tao at hindi gustong nauungusan, marami na din siyang estudyanteng napatalsik kahit hindi naman proven yong mga evidence.
"You really have sharp tongue Fely my dear, maybe that's the reason why Mr Saavedra replace you for Angel." Nakangisi din nitong sabi. Mas lalo akong nanginig sa galit dahil sa matandng ito! Akala mo kong sino, at anong karapan niya para sabihin sakin yun?. I really hate this old woman,
"Sa tandang mong yan napaka tsismosa mo! At nagsabi ang hindi iniwanan ng asawa para sa ibang babae because of your manipulative attitude!" Matigas kong sabi dahil punong puno na ako sa matandang ito! Nakakagigil at kong kaidaran ko lang to kanina ko pa siya sinabunutan at nilampaso sa sahig! Kita ko ang pag babago ng aura nito, alam kong nanggagalaiti na ito sa galit dahil sa binitawang salita. Tumayo ito at lumapit sakin at walang sabing sinampal siya ng malakas na ikinaatras niya sa lakas ng puwersang ibinigay nito.
"Wala kang alam kong anong nangyari! Hindi mo alam ang pinagdaanan ko kaya anong karapatan mong insultuhin ako! Wala kang galang!" At dinuro duro pa ako ng daliri nito kaya piniksi ko ito at matapang siyang hinarap at hindi ininda ang sakit ng pagkakasampal nito.
"Ganun din ang nangyari sakin Mrs. Malit! Wala ka ring karapatang sabihin saking kaya ako iniwanan ni Ken dahil sa ugali ko, alam niyang ganito na ang ugali ko bago pa siya manligaw at kong nagsisisi siya hindi ko na kasalanan yun! Sa susunod Mrs. Malit, kung ayaw niyong mainsulto at respituhin ka ng mga estudyante dapat marunong ka ring mag bigay kahit kunting respeto, alam kong maldita ako at sa totoo lang I've never proud of that attitude of mine." Saka siya dali daling umalis sa harap nito. Kung alam ko lang na ganito ang mangyayari I shouldn't come and just leave. Hindi ko naiwasang mapaiyak dahil sa mga insulto nito lalo na at nakita ko pang magkasama ang dalawa kanina.
Please vote, comments and share and don't forget to follow me Lady Kimmy
Lady Kimmy
- Writer
