"It's already 1 and a half year. We've been waiting for so long na magkaroon kami ng apo. Hanggang kailan niyo kami di pagbibigyan", may bahid ng lungkot na wika ni Tito Leandro habang kumakain kami sa Ashura's mansion. They hosted the family dinner kaya meron din ang mga magulang ko rito.
"Not gonna happen" Fierce said straightly na ikinasinghap nina papa.
Hindi lingid sa kaalaman nina papa na ayaw akong pakasalan ni Fierce at ayaw din niyang magkaroon ng anak.
I smiled to cast away the tension. "We are not yet ready for that dad" pagsisinungaling ko. I wanted to tell them na magkakaroon na sana sila ng apo pero alam kong hindi ito ang tamang oras para don.
"Don't act like that infront of your wife's parents, Fierce. Baka sabihin nila na pinalaki ko ng hindi maayos ang anak ko" wika ni tita.
"It's okay, we understand. Still, that's not the proper way to treat your wife, iho" nakangiting wika ni mama.
Pumagitna na lamang ako para matapos ang usapan. "Shouldn't we eat first po, bago lumamig ang pagkain. Seems like masasarap pa naman po ito kapag mainit-init pa" nakangiting wika ko na ikinatango ng lahat.
Natapos ang dinner na hindi kami kinakausap ni Fierce. He is acting cold hindi lang sa parents ko kundi pati na rin sa parents niya.
"Ayden will come back next week. He will act as the second in command to you Fierce on behalf of my brother" nakangiting wika ni Tito habang nakatingin kay Fierce.
Ngumisi lamang ito. "He's coming back huh? Nothing would change" wika nito.
"Your cousin will be incharged of all the operational affairs since you are incharge of the managerial affairs. Matagal ring nanatili si Ayden sa States kaya sigurado akong mamamahay yun pagbalik niya" nakangiting wika nito.
"He is intelligent just like Fierce, Yan ang sabi ng mga boards. Maybe it's really time for us to retire" natatawang wika ni Papa.
"Off course you are already old. You must retire now" pagsasang-ayon naman ng mama ni Fierce na ikinatawa ng lahat.
Gusto ko mang makisama sa tawanan ay hindi ko magawang tumawa. Fierce also looks like he is irritated with the topic.
"Were going back home" saad nito bago tuluyang tumayo.
"Oh? It's still early to go home, anak? Nagmamadali ba kayo?" tita asked questioningly.
" I have a lot to do" malamig na wika nito bago mabilis na lumakad palabas.
Mabilis na nagpaalam ako sa mga magulang namin bago siya sundan. I open the car's door and seat while he started the engine. We reached our house without speaking to each other.
He headed directly to his room after parking the car. I was hoping na pagbubuksan niya ako ng pinto kahit sana ngayon lamang pero napatawa na lamang ako ng mahina sa naisip ko.
I held my belly when I felt a little pain on it. Seems like palagi ang pagsakit nito. I went inside my room silently. Oo nga pala nakalimutan kong uminom ng vitamins ko. I've felt like I've been stress lately. Maybe I should try to go out and relax myself. I don't want my baby to be stress as well. Maaga pa naman. I change my clothes to a more comfortable one and wear my belly protector. I lock my room and went out.
I went to the park na malapit lang sa bahay. The park is very silent kapag ganitong mga oras. The air is pleasantly wonderful also.
It also bring back memories... Painful memories to be exact.
Flashback
Katatapos lang ng seremonyas ng kasal at pauwi na lahat ang bisita. It was just me and Fierce left in the hotel room assigned to us.
"I'm going out" wika nito pagkatapos tanggalin ang polo na suot nito kanina.
I look at him questioningly. "Where are you going? This is supposed to be our first night together as husband and wife, right?" nagtatakang wika ko.
I saw him grasps his hands bago tumingin sa akin with his blank expressions.
"Husband and wife? Are you kidding me? I already told you before that your disgusting right?" puno ng sarkasmong wika nito. "Marrying you is the cheapest thing I've ever done in my life! And oh if you think na magiging masaya ka dahil pinakasalan mo ako, quit it. My plan is to make your life a living hell not to make you happy!" he said before living me alone.
Starting from that night ay naging mas malamig na ang trato ni Fierce sa akin. But nothing compares to the pain na naramdaman ko noong una siyang nagdala ng babae niya sa bahay. It feels like hell pero wala akong magawa lalo na at lagi niyang isinusumbat sa akin ang pagkawala ni Kayla.
Napatigil ako sa pagmumuni-muni ng may tumamang dahon sa mukha ko. I check out the time, it's past 10 na pala ng hindi ko namamalayan.
"What does a beautiful woman doing alone in this kind of hour?"-