The Forced Vow

Chapter 5

Napatigil ako sa pagmumuni-muni ng may tumamang dahon sa mukha ko. I check out the time, it's past 10 na pala ng hindi ko namamalayan.

"What does a beautiful woman doing alone in this kind of hour?"- muntik na akong mahulog sa aking kinauupuan, buti na lang ay hinawakan ako ng kung sinu mang pontio pilatong ito na mahilig manggulat.

"Ayos ka lang ba?" ani ng baritonong tinig.

Nahigit ko na lamang ang aking hininga nang lumingon ako sa nagsalita. The man was exceedingly handsome na imbes na pagalitan niya ito ay para siyang napipi sa nakita.

"O-oo", nauutal na wika niya. Hindi na siya nakatanggi ng alalayan siya nito na umayos ng pagkakatayo. "S-salamat".

"I'm sorry. It's my fault. Im Ayden Laire Ashura, by the way", nakangiting wika nito bago iabot ang kamay.

"Did you say, Ashura?" pag-uulit ko sa narinig. "Don't tell me you are related to Fierce Ashura?", gulat na wika ko.

"We're cousin's" may inis sa mukha na wika nito na mas lalong ikinalaki ng mata ko. Pinsan siya ni Fierce kung ganon. "By the way, bakit mo nga pala kilala yung magaling kong pinsan na yun?" balik tanong nito sa akin.

"I'm his wife" wika ko na siya rin namang ikinagulat nito.

"W-wife? You sure, you are that damm man's wife?" paninigurado nito. Tumango na lamang ako. Sabagay noong kinasal kami ni Fierce ay piling bisita rin kasi ang dumalo. "You are not really kidding?" tanung ulit nito na tinangohan ko.

"Damm!". I heard him cursed.

"Hey! Cursing is bad you know", nakangiting wika ko.

Tumingin siya sa akin. Tila hindi pa rin ito makapaniwala sa nakikita kong reaksiyon niya sa mukha. Oh shocks, I forgot kailangan ko na palang umuwi.

"BTW, nice meeting you Ayden pero kailangan ko na palang umuwi", nakangiting wika ko.

Inalis nito ang kamay na nakabulsa.

" Let's go then. Gusto ko rin namang makita kung saan nakatira ngayon ang pinsan ko. Ihahatid na lamang kita" wika nito bago naunang maglakad patungo sa isang itim na sasakyan. If I'm not mistaken, Bugatti La Voiture Noire ito which means this man is a billionaire.

Kesa mapagod ay sumakay na lamang ako. Matapos ikabit ang seatbelt ay pinaandar na niya ito. I look at him secretly, hindi nga matatawarang pinsan nga ito ni Fierce, parehas sila from the eyes, nose, lips, complexion, height and everything maliban na lamang sa hairstyle.

"Don't look at me like that, woman. Baka isipin kong may gusto ka sa akin", may kalakip na ngising wika nito.

"Actually, I heard about you from tito Leandro. So, ikaw pala yung tinutukoy niya na kasama ni Fierce magmanage sa company" tanong niya sa pabirong tono.

"Yeah. It's me" wika nito.

"Does Fierce know na meron ka na dito sa Pilipinas?" tanong ko dito.

Sumeryoso ulit ito. " The truth is, No. Gusto ko silang sorpresahin, lalo na ang magaling kong pinsan. I know, he will be mad once he'll know na meron na ako dito", nakangising wika nito. "Nga pala, what's your name? Kanina pa tayo nag-uusap pero di mo pa sinasabi ang pangalan mo?"

I smiled. "Deidara Indrada. Dei for short" wika ko sabay ngiti sa kanya. "Dito na pala tayo", sabi ko ng tumapat na kami sa gate.

Mabilis na lumabas Ito sa driver side, at pinagbuksan ako ng pinto- Gentleman.

"Do you want to come in? Coffee? I'll call Fierce?" , sunod sunod na tanong ko but he shake his head.

"It's fine. Maybe sometime. Pumasok ka na, aalis din ako agad" he smiled.

"O-okay", wika ko bago pumasok sa loob.

"Where have you been? At sino 'yung kasama mo? Bago mong lalaki?" Pagkabukas ng pinto ay sunod-sunod na tanong ni Fierce sa kanya. He smell like liquor.

Sinulyapan niya ito. "No-nothing. He's a friend. Hinatid niya lang ako rito" wika niya na ikinasama ng mukha nito.

"I have eyes, Deidara. Who is that man? Huwag mong sagarin ang pasensiya ko" may bahid ng galit na wika nito.

Heto na naman siya sa mali-maling assumptions niya.

"Let's talk tomorrow please. Pagod na kasi ako" pagpapaalam ko sa kanya. lalampasan ko na sana siya ng hinigit niya ang braso ko.

Pumikit ito bago muling tumingin sa akin.

"Don't make me count to four, before you tell me who is that man at bakit kasama mo siya sa dis-oras ng gabi" ulit nito.

"Fierce pwede ba nasasaktan ako", wika ko nang bigla niyang higpitan ang hawak niya sa braso ko.

"Talagang masasaktan ka sa akin pag di mo sinabi kong sino yung kasama mo!" matalim na wika nito.

Sa halip na sagutin siya ay ibang kataga ang lumabas sa bibig ko.

"Bakit Fierce, noong nagdala ka ba ng mga babae mo dito may narinig ka sa akin? Di ba wala?"

Tumigil ito pero muling tumingin ulit sa akin ng matalim.

"Why? Shouldn't you be thankful, kasi binabawasan ko ang trabaho mo bilang asawa ko?" nag-uuyam na wika nito. "For a minute I thought at some point your better than them, but you just prove me again that a slut will always be a slut", wika nito bago tuluyang umalis.

Pagkapasok sa sariling kwarto ay napaupo siya sa sahig. Kanina pa niya gustong umiyak, pinipigil lamang niya. Napakahirap palang magmahal lalo na pag alam mong kahit kailan di ka niya mamahalin. Okay sana kung invinsible lamang siya sa paningin ni Fierce, pero ang ituring siya na "slut" ay libo-libong sakit ang dala nito sa puso niya. Hindi pa man siya nito sinasaktan ng pisikal, ay dinudurog naman nito ang puso niya ng paulit-ulit.