Şaşkınca karşımda sorarcasina bana bakan Osmana döndüm.Bir süre öylece baktım ona
-Kim diye fısıldayabilmistim sesimi toparlayabildigimde.
-Sen dediğinde anlamayarak ona baktım.dedim anlamyarak.Ayni soruda takılı kalmıştım.
-Biz dediğinde gözlerim istemsizce büyüdü.
-Biz evlnecek miyiz dedim sesim biraz önceki nazaran daha kuvvetli çıkmıştı.
-Evlenmeyecek miyiz Süheyla? dediğinde
-Bilmem dedim.Beynim şu an benimle değildi.Olaylari akışına bırakıp gitmişti.Ben saf saf Osmana bakarken o sinirle saçlarını asıldı.Yapma demek istesem de durdurdum kendimi.Hic zamanı değildi.
-Ne demek bilmem dediğinde kendimi toparlamak adına derin bir nefes aldım.
-Ben insem diye fısıldadım.Cevap vermemisti.Konusmayacagini anladigimda
-İyi geceler dedim.Kirilsam da ses etmedim.Ne konuşacak,ne yürüyecek
