?? That's my Girl!!??

KAbanata One “Love Each Other As I Have Loved You.” Jhon 15:12 Kasabay nang pag tugtug nang musiko sa kapilya kung saan magaganap ang kasalan ay siya rin pag sisimula nang pinaka hihintay nang lahat. At lahat nang panauhin sa kasal ay nag simula nang mag-sipasok sa loob at sumunood ang mga abay nang kasal. Sa pag pasok niya sa loob ay matatanaw niya sa kinaroonan nang taong tunay niyang minamahal, sa mga mata nito ay makikita ang pag mamahal sa mapapangasawa nito. Kasabay nang tugtugin ay dahan dahan siyang nag lakad patungo sa kanniyang mauupuan at sa kanniyang pagkakaupo ay may bahid nang luha sa kanniyang mga mata, luha nang saya at kalung kutan. Oo kalungkutan dahil ang taong tunay niyang minamahal ay sa iba ikakasal, masaklap sa lagay niya dahil nagging abay siya nang kasal nila. Masakit pero pilit niyang tinataggap, siguro ganun lang ang buhay may darating may mawawala, may sasaya may malulungkot at isa na siya doon. Sa pag punta niya sa kanniyng mauupuan ay ang pag pasok nang Bride na sa likod nang belong suot ay alam kung may mga ngiti at luha sa kanniyang mukha, kasama nito ang ama at ina na siyang mag hahatid sa lalaking papakasalan nito. Hanggang sa natapos ang kasal nilang dalawa na may ngiti sa mga labi. “Best wishes sa inniyong dalawa” sabi niya sa dalawang ikinasal. “Salamat best sa pag dalo, kahit na alam ko naman na mejo busy ka sa work mo” tugon naman nang bride na siyang bestfriend niya. Oo masakit sa kanniya! Dahil sa kaybigan niya pa ikinasal ang taong mahal niya in short ex- boyfriend niya ang groom nang bestfriend niya. Sabagay kasalanan niya rin naman iyun dahil nagging isa siyang pabaya sa relasyun nila, nagging mas mahalaga sakanniya ang trabaho, kaya napapabayaan nniya ang relasyon nila at nakahanap nang kalinga sa iba ang masaklap ay sa kaybigan niya ito napunta. Nag sisisi man siya ay nasa huli na ang lahat at masaya na silang parehas, sinu naman siya para humadlang sa kanilang dalawa kung alam niya naman na mahal nila ang isat- isa. “Sige! Best mauna na ako sain niyo tutal tapos na ang kasal niyo” paalam niya at tumango nalamang ang mag asawa. Sa kabila nang lahat nang ito ay pipilitin niyang maging masaya para sa kanilang dalawa. Para narin sa ikabubuti nang lahat, walang alam ang bestfriend niya tungkol sa nakaraan nilang dalawa nang asawa niya ngayun. Naalala niya pa nga nuong nag kukuwento ito sa taong gusto nang bestfriend niya na kulang nalang noon ay mangisay na ito sa sobrang kilig. Ang bestfriend niyang si Samantha Marquez na ngayun ay isa nang Mrs. Navarro ay kaybigan niya ito mag mula noong high school hanggang nag koleheyo kami na sila. Dahil nga sa may sarili siyang Negosyo, pag ka graduate niya noon dahil sa ipinamana ito nang kanniyang mommy at daddy sa kanniya as a graduation gift nila sa kanniya hanggang sa napalago niya ito at lumaki kaya napabayaan niya ang love life niya dahil sa nakapokus niya sa trabaho dahil nga ayaw niyang mabigo ang mga magulang niya at mga kapatid. Dahil sa may kanniya kaniyang trabaho sila ni Samantha ay mejo mag kalayo rin nang distansiya kaya minsan lang silang mag kita sa isat- isa at ang boding time nila ay walang sawaan na kuwentohan sa nagaganap sa buhay nila. Minsan may nabanggit ang kanniyang kaybigan na isang lalaking lihim niyang minamahal. “Felling ko ay malapit nang mag paramdam sa akin best si Mr. Right ko”sabi nito habang namumula pa ito. “Paanu mo naman nasabi best?” tanung niya sa kaybigan dahil ang lalaking ito ay ka parehas nang kaybigan nang trabaho. “Kasi nga madalas niya na akong kausapin, tapos minsan nga niyaya niya akong kumain sa labas” sabi niya na mejo mahiya hiya pa. “O tapos! Pumayag ka kaagad?!” Munting tango lang ang na isagot niya sa mga sandaling iyun. Sa mga nagdaan na araw na nagkikita sila ni Samantha ay lagi niya itong nababanggit sa kanniya at nakikinig na lamang ito sa mga kuwento nito. Isang araw ay tumawag ang Boyfriend niya sa mga dapit hapon. “O!... hellow babe!” sagot niya sa tawag nito pero ang kasintahan nito ay tahimik sa kabilang line hannggang sa mga ilang minute’s ay umimik ito. “Isa… m…m…may… sa sabihin sana ako… at sana mapatawad mu ako…” tugon niya nang paputot- putot. Ang pinak tataka at iki-nakaba niya sa mga sandaling iyun ay hindi niya ito tinatawag sa tawagan nilang babe na madalas naman na itinatawag nang kasintahan noon. “Anu! Iyun...” sabi niya nang mahina. “Let’s break -up!” simpleng salita pero napakasakit sa damdamin niya. “Bakit?” “Bakit? Saan ako nag kulang binigay ko naman lahat nang pagmamahal ko pero BAKIT?” Umiiyak niyang turang sa kasintahan. “Saan ka nagkulang sakin? Sa oras at panahon hindi sapat ang PAG- MAMAHAL mo kaylangan ko nang ORAS at PANAHON mo hindi trabaho ang nasa UTAK mo kahit na nga mag date tayo nabibitin dahil diyan sa TRABAHO mo!” “Napapagod din ako at nag sasawa kaya masmabuti nang maghiwalay nalang tayo total trabaho ang mas mahalaga sayo” mahabang lintaya nito. Oo nawawalan siya nang oras at panahon pero ginagawa niya naman ang lahat, pero bakit nagging kulang parin ito kan niyang kasintahan. Continuation…