Sabah sisi hâlâ çamlara yapışmışken Kiara kurt derisi pelerinini omuzlarına daha sıkı sarıp, konuşma platformu olarak kullanılan düz kayanın üstüne adım attı. *Bugün her şey değişebilir,* diye düşündü içinden, kalbi sıkışarak; *ya onları kurtarırım, ya da sonsuza dek yalnız bir alfa olarak kalırım.* Aşağıda sürü gevşek bir yarım daire oluşturmuş toplanmıştı—kollarda annelerinin kucağında kıpırdanan yavrularla birlikte elli üç ruh. Kiara onları yine de saydı, her bir yüzü tek tek inceleyerek; *Her kafa önemliydi bugün, her hayat benim sorumluluğumda. O minik yavruların masum bakışları... Onlar için yapıyorum bunu, ama ya yanlışsa? Ya bu karar sürüdeki son birliğimizi de parçalarsa?* O bakışlar ona hem güç veriyor hem yük bindiriyordu; liderlik yalnızlığını daha da derinleştiriyordu, omuzlar
