The Billionaire's Hidden Wife (SPG)

(Kaylin) "Nakita ko si Lazarus na lumabas mula sa Ob-gyne clinic? are you pregnant?" natigilan ako sa pagmomop sa kwarto namin dahil may biglang pumasok sa kwarto namin. Pagkatingin ko ay ang nakabusangot na mukha ng mother-in-law ko ag bumungad sa akin. Natulala ako sa sinabi ng mother-in-law ko. "When did you saw him?" mahinang tanong ko. "Kanina, buntis ka ba? I hope not." mataray na usal niya. Hindi ko maintindihan ang mararamdaman ko dahil sa sinabi niya. She left my room immediately after hurting my feelings, tears fell down in my eyes as I continue mopping the floor. My mind went berserk and my world crumpled. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Maya-maya pa ay may biglang pumasok sa kwarto namin ulit. "Hoy, anong iniiyak iyak mo diyan? Napakaarte mo naman," I looked at my sister in law sadly, namumugto na ang mga mata ko dahil ilang linggo na akong umiiyak. I felt so depress lately. "If I were you? Aalis na ako dito. Ever since dumating ka buhay ni kuya? nagkanda leche leche na ang buhay niya. Diba ikaw ang dahilan kung bakit namatay si Daddy?" galit niyang sigaw sa akin. Umiling iling ako sa sinabi niya. I didn't kill Daddy Paul, I didn't kill anybody. Napagbintangan lang ako, someone framed me up. Mas lalong uminit ang ulo niya kaya nakapamewang na siyanv humarap sa akin. "Dapat ka na talagang idispatsa! Lumayas kana dito!" galit na sigaw niya. Sinugod niya naman ako at pinagsasabunot, hindi na ako makaganti pa dahil I am totally drained. Physically, mentally, emotionally and spiritually. Magmula noong pinilit akong ipakasal kay Lazarus, mas lalong naging miserable ang buhay ko. I thought everything will be alright but hindi. it got worse, worse than hell. "What is happening here?" a loud baritone voice filled the whole room. Natigil naman si Jessica sa pagsabunot sa akin. "Kailan mo ba paalisin ang basurang ito? our home is not an orphanage kuya! I WANT ATE CATHERINE!" galit na usal ni Jessica. I looked pitifully at Lazarus pero mas lalo akong napaiyak dahil sa tingin niya sa akin. He looked down at me pitifully, Para akong basahan na pinandidirian niya "Will you stop crying?! hindi bagay sayo, parang hindi ka pa nasanay sa araw-araw na pambububog sayo!" isang malakas na sampal ang natanggap ko mula kay Jessica. "Stop!" natigilan lamang siya dahil sa pagsaway sa kanya ni Lazarus. I thought okay na dahil sinaway na siya pero hindi ako makapaniwala sa susunod niyang sinabi. "I'm tired. Sa susunod dapat tapusin nyo na ang pagbugbug diyan para pagdating ko dito sa bahay, Hindi ko na makita ang nakakairitang mukha niya." Jessica grin because of what Lazarus said. Umiyak na lamang ako ng tahimik dahil sa pinag gagawa nila sa akin. I have married Lazarus 3 years ago, and in the span of 3 years we cannot conceive a child. Ilang beses na akong pinacheck ni mommy pero hindi pa din malaman kung bakit hindi mabuntis buntis and for 3 years he never introduce me to his friends, he kept me hidden and so my family. They are ashamed of me and they never wanted me in the first place. The truth is, nagpa depo ako because Lazarus doesn't want to have a child with me. Pinilit lang kaming magpakasal na dalawa dahil sa business, mas priority ng mga magulang ko ang business nila kesa sa nararamdaman ko. They believe that I am just a blacksheep in our family, kaya iyon na din ang rason kung bakit atat na ata na si daddy na ipakasal ako when I became 18, But Lazarus didn't love me. He treated me like a trash, a btch and a w***e. "Get me water." malamig na utos sa akin ni Lazaruz. Kahit nanghihina ay tumayo ako at binitbit ang mop palabas ng kwarto para kunan siya ng tubig. Makalipas ang ilang minuto ay bumalik ako sa kwarto para ibigay ito sa kanya. "Bakit ang tagal tagal mo?! yan na nga lang ang trabaho mo hindi mo pa magawa ng tama!" malakas na sigaw niya sa akin. Napayuko naman ako dahil sa pagsigaw niya. Nanginginig pa ang mga tuhod ko dahil buong araw akong walang kain dahil sa mga walang katapusang utos sa akin ng mother-in-law ko. Marahas na kinuha sa akin ni Lazarus ang tubig at binuhos ito sa mukha ko. "You deserve it. Clean this mess and stay out of the room." galit niyang usal. Kahit umiiyak ay nakuha ko pa rin na linisin ang gulong dinulot kanina ni Jessica at ang basa na sahig dahil kay Lazarus. Agad naman akong lumabas ng bahay para matulog sa bodega. Kahit na asawa ako ng may ari ng bahay na to, hindi ako pwedeng matulog sa kahit na anong kwarto sa bahay. Pinandidirian ako ng mga nakatira dito, including the maids. Pinagpagan ko ang maalikabok kong higaan para makapagpahinga na, at nang makahiga naman ako ay biglang bumuhos ang malakas na ulan. Malungkot kong tinignan ang picture sa kanang bahagi ng kama ko. Ito yung huling pagkakataon na ngumiti ako dahil sa saya, muling tumulo ang luha ko dahil sa mga what if's ko. What if hindi ako pumayag sa pagpapakasal kay Lazarus? What if sumama nalang ako sa kapatid ni daddy papuntang Pilipinas? to start a new life? What if hindi ako natakot sa pagbabanta sa akin ni Daddy? What if naging stuborn ako? Hanggang sa pagpikit ng mga mata ko ay puno pa rin ng katanungan ang utak ko. I am used to this, I cry my self to sleep. Nagising lamang ako dahil sa isang nakakasulasok na amoy. Nang imulat ko ang aking mga mata ay nagulat ako dahil napapaligiran ako ng apoy, natataranta ako dahil wala na akong pwedeng takbuhan. "T-t-tulong!" "TULONG!" malakas na sigaw ko. I cover my mouth and nose para maiwasan ko na mainhale ang usok na mula sa apoy. I tried standing and look for an exit pero wala na talaga, If ipipilit ko mapapaso ako sa apoy. While I struggle, I saw a familiar figure from the outside. Doon napagtanto ko na si lazarus ito. He is watching closely sa nagbabagang bodega. "L-lazarus! Tulong! Tulungan mo ako!" paghingi ko ng tulong sa kanya.Pero wala siyang ginawa, "Tulong!" nanghihina kong sigaw. Wala na akong lakas na sumigaw. Hindi ko na siya maaninag dahil tumalikod siya at umalis na. I tried reaching him pero ang tanging naaalala ko nalang ay ang likod niyang naglalakad palayo sa akin. "Parang awa nyo na, tulungan nyo ako." Hindi na ako nagulat sa ginawa niya. Alam kong hindi ako naging enough sa mata ng mga tao sa paligid ko, Did I really deserve this kind of treatment? Napaupo nalang ako dahil nawawalan na ako ng pag asa, hinawakan ko ang puson ko at tahimik na umiyak. "Your father abandoned us darling." mahinang sabi ko. I am 5 weeks pregnant, huli ko na nang malaman na buntis pala ako. Nag expire na pala ang depo ko kaya the last time na ginalaw ako ni Lazarus ay nakabuo kami agad. Unti-unti nang bumagsak ang mga light materials sa paligid ko. Doon nakapagdesisyon na ako, I need to get out of here. For my sake and also for my unborn child, hindi na ako magpapakatanga sa mga taong ito. Kahit pagod na pagod na ako, nakuha ko pa ding kung ang mga natitirang gamit ko at pinilit na lumabas sa nasusunod na bodegang iyon. "AHHHH!" malakas na hiyaw ko. Napaso ang balikat ko dahil sa nahulog na debri. Kahit masakit ay pinilit ko pa ring lumabas sa bodega. Nang makalabas ako ay agad akong tumakbo palayo sa bahay na iyon. Pumasok ako sa isang gubat malapit sa bodega at walang humpay na tumakbo. Tumigil ako saglit at umiiyak na lumingon sa bodegang nasusunog. Napakawalang kwentang tao ang mga nakatira doon, They tried to kill me. They tried to frame me sa krimeng hindi ko naman ginawa. Tumakbo na agad ako ng mabilis palayo sa lugar na iyon, sa dulo ng gubat na to ay isang highway. Doon ay makikisakay ako papuntang syudad, doon ko na lamang iisipin ang susunod kong gagawin. I followed everything you said, I stayed hidden as Lazarus wife pero ano ang ginawa n'yo? you betrayed me. Pinunasan ko naman ang mga luha ko at mabilis na tumakbo palayo sa lugar na yun. Pagkadating ko sa Highway ay isang maliwanag na ilaw ang sumalubong sa akin. and everything went black.