CHAPTER 39: First Kiss
“N-nandito na 'yong pagkain mo,” sabi ko sabay katok na naman ulit sa pintuan. “Buksan mo 'to, p-please…”
Namalengke si Manang kasama si Manong. Alam kong ayaw niya akong makita at sana dumating na si Manang Lucy.
Kanina pa siya umaga hindi kumain at malapit na mag-lunch. Baka kung ma paano siya.
Umupo na lang ako sahig at sumandal sa pintuan. Ano kayang ginagawa niya simula kanina? Sana naman ay hindi siya magbalak na gumawa ng ikapapahamak ng sarili niya.
Napatigil naman ako sa aking mga iniisip at napangiti. Ang galing niya. Pagtutog-tog pa lamang iyon at mas namangha ako ng kumanta siya.
Hindi ko pa narinig ang kanta na iyon, siguro ay sarili niya itong composed. Mas nakakamangha tuloy.
Napatayo naman ako bigla nang makaisip ng paraan. Hindi p'wedeng
