“ถ้ารู้สึกผิดกับฉันจริงก็อย่ามาล้ำเส้นฉันแบบนี้อีก ฉันไม่ใช่ตัวเลือกหรือตัวแทนให้คุณอยากเลือกก็เลือกอยากปล่อยก็ปล่อย...”
“ฉันหวังว่าฉันจะไม่ต้องพูดคำพวกนี้อีกแล้วนะคุณอัค!” วิวาห์ย้ำเตือนเขาทั้งคำพูดและสายตาพยายามจะลงจากตักแกร่งของเขาแต่แขนแกร่งก็ยังคงกอดรัดแผ่นหลังเธอไว้แน่นร่างกายเปลือยเปล่าแนบชิดกันไม่ห่าง
“ทำไมเธอไม่เปิดโอกาสให้ฉันบ้าง ฉันรู้ว่าเคยทำตัวไม่ไว้หน้าเธอแต่ยังไงทุกอย่างก็ไม่เคยเป็นเรื่องโกหกไม่ใช่เหรอ” ไม่ใช่ว่าเขาเห็นแก่ตัว แต่เขาก็อยากเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเองบ้างในเมื่อทุกอย่างอยู่ในการรับรู้ของเธอตั้งแต่แรก แล้วทำไมเธอต้องโกรธเกลียดเขาขนาดนี้
“.....”
“ฉันผิดที่เคยสองใจรักปาลิดาและหวั่นไหวกับเธอ แต่ตอนนั้นไม่ว่าจะยังไงฉันก็ทิ้งปาลิดาไม่ได้และทำร้ายเธอลงไปหลายครั้ง...”
“ที่ฉันอยากเริ่มต้นใหม่กับเธอไม่ใช่เพราะไม่เหลือใคร แต่เพราะทุกอย่างมันถูกที่ถูกเวลาของมัน คว
