“อ๊ะ ฮ๊า!” วิวาห์ครางเสียงหลงอีกครั้งกับความเสียวสะท้านที่อัครบดินทร์กำลังมอบให้เธอเมื่อปากร้อนของเขาครอบครองลงยอดปทุมถันของเธออย่างแผ่วเบาวาบหวาม
ลิ้นเรียวตวัดเลียยอดแข็งไตนั่นอย่างหยอกล้อเอาเข้าปากซ้ำๆ แต่ยังไม่ได้ดูดกลืนลงไปไม่แม้แต่จะสัมผัสฟอนเฟ้นราวกับกำลังกลั่นแกล้งเธอ
“ฉันเป็นอะไรกับเธอ” เขาถามเธอขึ้นอย่างกดดันทันทีแล้วก้มลงไปใช้ปลายลิ้นตวัดเลียหยอกเย้าส่วนหัวของเธอไม่หยุด
“อื้อ! พ่อของลูก” วิวาห์ตอบกลับตามสถานะที่เธอให้กับเขา
“ลูกคนที่สองเหรอ” เขาถามออกมากับความดื้อรั้น
“กับนายคนเดียวเกินพอแล้ว” แม้น้ำเสียงของเธอจะกระเส่าแค่ไหนแต่คำตอบของเธอกลับยังคงทิ่มแทงอัครบดินทร์ไม่หยุด
“อย่างนั้นเหรอวิวาห์” อัครบดินทร์ถามย้ำก่อนจะผละออกแล้วก้มลงไปหยิบเนคไทข้างเตียงมามัดข้อมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันแล้วขึงเธอไว้กับหัวเตียง
“ทำอะไร!” วิวาห์ถามอย่างไม่ไว้ใจ
“ทำให้เธอตายคาเตียงไง” อัครบดิน
