วิวาห์ได้ออกมานั่งทำงานกับเลขาหน้าห้องด้วยตำแหน่งของผู้ช่วยเลขาอย่างที่อัครบดินทร์ได้แจ้งไว้แล้ว หน้าที่ของเธอก็คือการช่วยงานทุกอย่างของเลขา ต้องรู้ตารางงานของเจ้านายอย่างดีและอีกหน้าที่ที่เธอได้รับมาแทนเลขาก็คือการเสิร์ฟกาแฟให้กับเจ้านายนั่นเอง
“พี่รินไม่ต้องเกรงใจวาห์ขนาดนั้นก็ได้ค่ะ สอนงานวาห์ได้ปกติเลย” วิวาห์พูดขึ้นเมื่ออีกฝ่ายมีท่าทางเกรงใจเธอในฐานะภรรยาของเจ้านาย
“ก็ปรับตัวยากนี่คะ รู้ว่าคุณวาห์เป็นภรรยาของนายพี่ก็พลอยเกร็งไปด้วย” สารินบอกหญิงสาวข้างกายออกไปอย่างที่รู้สึก ทั้งฐานะภรรยาเจ้านาย ทั้งฐานะครอบครัวของเธอ มีอะไรไม่ให้เกร็งบ้าง พวกคนรวยใช่ว่าจะล่วงเกินได้ที่ไหนกัน
“บอกแล้วว่าไม่ต้องเรียกคุณ เอาเป็นว่าวาห์เป็นเด็กใหม่ที่เข้ามาทำงานแค่นั้นพอนะคะ” วิวาห์บอกอีกฝ่ายออกไปอย่างสบายๆ เพราะชีวิตเธอปกติก็ไม่ได้คอยมีใครประคบประหงมอยู่แล้ว เธอเลยไม่ได้สนใจให้ใครมานอบน้อมใส่เธอขนาดนั
