“ฉันต้มบะหมี่กึ่งอร่อยมากเลยนะไม่เชื่อคุณลองเลย” วิวาห์อวดอ้างความเก่งของตัวเองระหว่างนั่งลงประจำที่โดยมีอัครบดินทร์นั่งลงตรงข้ามเธอ
“.....” เขามองถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จตรงหน้าที่มันไม่เหมือนกับการต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของคนหลายๆ คน เพราะเครื่องในนั้นแน่นเหมือนกับหน้าซองเลยก็ว่าได้หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ
“ฟู่วว!” วิวาห์ไม่ได้สนใจสิ่งใดเพราะตอนนี้เธอรู้สึกหิวและความหอมก็เรียกน้ำย่อยให้เธอแทบทนไม่ไหวรีบคีบเส้นขึ้นมาเป่าจนแก้ป่อง
“.....” อัครบดินทร์มองเธอเล็กน้อยก่อนจะหันมาจับตะเกียบและเริ่มลงมือกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตรงหน้าบ้าง
“เป็นไงบ้าง อร่อยไหมคะ” ทั้งที่อาหารเต็มปากแต่เธอก็ถามเขาขึ้นแก้มตุ่ยเมื่อเงยมาเห็นเขานำมันเข้าปากแล้ว
“อืม” อัครบดินทร์ตอบรับเรียบๆ กับอาหารที่กินลงไปอย่างอร่อยกว่าที่คิด
“ฉันบอกแล้ว แต่ฉันทำอร่อยแค่เมนูนี้นะ” วิวาห์พูดขึ้นอย่างขบขันและรีบบอกให้เขารู้ว่าเธอทำกับข
