“วิวาห์!” เสียงเรียบนิ่งเยือกเย็นของอัครบดินทร์ดังขึ้นเรียกหญิงสาวที่อยู่ในชุดว่ายน้ำทูพีชสีเขียวมะนาวขับผิวขาวของเธออย่างโดดเด่น หน้าอกและสะโพกดึงดูดสายตาของคนได้อย่างดี เป็นชุดที่เขาเห็นแล้วเกิดอารมณ์ขึ้นอย่างง่ายดาย แต่ก็มีอารมณ์หงุดหงิดที่รู้ว่าเธอจะใส่ชุดนี้ออกไปข้างนอก
“อย่ามายุ่งนะ” วิวาห์หันไปว่าให้เขาทันทีกับสายตาที่เดี๋ยวกระหายเดี๋ยวไม่พอใจนั่น
“โป๊เกินไป ถ้าหลุดตอนเลี้ยงลูกจะทำยังไง” อัครบดินทร์หาข้ออ้างสารพัด
“.....” วิวาห์กรอกตาให้กับคำพูดของเขา เพราะมันจะหลุดได้ยังไงในเมื่อทุกอย่างมันเป็นไซซ์พอดีไม่ได้หลวมโคร่ง อีกอย่างเธอไม่ได้ใส่ไปทำกิจกรรมโต้ลมโต้คลื่นสักนิด แค่จะถ่ายรูปและพาลูกเล่นทรายเหยียบน้ำ
“ใส่ทับไปด้วย” อัครบดินทร์เห็นสายตาเบื่อโลกของเธอก็เดินไปหยิบเสื้อเชิ๊ตของเขามาจัดการบังคับใส่ให้กับเธอทันที
“คุณไม่ใช่พ่อฉันนะ!” วิวาห์ต่อต้านการกระทำของเขาและว่าออกมา
“ถ้าเ
