“!” วิวาห์ชะงักงันไปกับคำพูดของอมรอย่างไม่ได้ตั้งตัว จากที่จะขยับหนีแต่กลายเป็นว่าให้เขากระซิบบอกจนจบประโยคพร้อมกับแน่นิ่งไปแบบนั้นจนเป็นเขาที่ผละออกด้วยตัวเอง
“น่าเห็นใจนะที่เธอบอกว่าเชื่อใจมัน แต่มันกลับไม่เชื่อใจเธอเลยสักนิด...”
“พอรู้ว่างานรั่วไหลมาถึงมือฉัน คนแรกที่มันสงสัยก็คือเธอ” อมรพูดขึ้นอย่างที่คาดเดาได้ เพราะหลังจากครั้งนั้นที่เขาขโมยงานของอัครบดินทร์มาได้อีกฝ่ายก็ไม่เคยให้งานผ่านตาวิวาห์เลย นั่นก็เท่ากับไม่ไว้ใจวิวาห์
เป็นอย่างที่เขาคิดไว้แล้วไม่มีผิดว่าจะเป็นแบบนี้
“ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าเธอมีศักดิ์ศรีมากกว่านั้น ถอนตัวจากมันเถอะวิวาห์แล้วถ้าอะไรที่ฉันช่วยเธอได้ฉันพร้อมจะช่วย” อมรพูดขึ้นอีกครั้งอย่างคาดหวังให้เธอถอยออกจากอัครบดินทร์
แม้เหตุผลหลักจะอยากได้ครอบครัวของเธอมาผนึกกำลังเพิ่มเหมือนที่อัครบดินทร์ทำ แต่พอเขาได้เข้าใกล้เธอขนาดนี้เป็นครั้งแรก ยิ่งได้กลิ่นหอมเย้ายวนนี้
