“อื้อ!” สิ้นเสียงแข็งกร้าวของอัครบดินทร์เสียงของวิวาห์ก็ดังขึ้นแทน ดังขึ้นในลำคอเมื่อปากของเธอถูกบดจูบอย่างแรงพร้อมกับลิ้นของเขาที่ส่งเข้าไปอย่างง่ายดายจากการบีบจนริมฝีปากของเธอเผยออยู่ก่อนหน้านี้
ลิ้นของเธอถูกเขาเกี่ยวพันแล้วดูดดุนจนมันเจ็บไม่น้อย เธอพยายามดันร่างแกร่งที่ทาบทับตัวเองออกด้วยเรี่ยวแรงที่ไม่รู้ว่ามากหรือน้อย แต่แน่นอนว่ามันทำอะไรคนบนร่างไม่ได้เลยสักนิด
“อื้อ! เอ็บ!” วิวาห์ร้องขึ้นในลำคออีกครั้งเมื่อชุดของเธอกำลังถูกดึงลงไปด้านล่างอย่างแรง ดึงลงไปอย่างไม่ได้คิดจะปลดส่วนไหนของมันออกและใช้เรี่ยวแรงของเขาดึงกระชากแทนทำให้มันบาดรัดผิวกายของเธอ
เขาไม่ได้สนใจเสียงร้องท้วงของเธอเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่เธอพูดออกมาก่อนหน้านี้เหมือนกับบอกเขาไปแล้วว่าวันนั้นอมรพูดอะไรกับเธอหลายอย่างกว่าที่เธอบอกเขา และเพราะมันเป็นแบบนี้ใช่ไหมเธอถึงไม่คิดจะบอกอะไรเขาทั้งที่เขาถามถึงสองครั้ง
แต่ที่น่าโมโ
