Force Merry To A Mafia Boss

--Chapter 5--

ZENAIDA POINT OF VIEW

Gabi na nang madischarge ako sa pinagdalhang hospital sa akin. Until now di ako makaalis-alis dito sa room kung nasan ako naconfine dahil wala akong isusuot na damit,takaw atensyon naman kasi kong yung gown ko kanina sa masquarade ball ang isusuot ko. Yung lalaki namang tumulong sa akin bigla na lang umalis,at parang di na ata s'ya babalik.

Nasa mesa ang sling bag na dala ko,nang kunin ko ang cellphone ko roon ay dali-dali ko itong in-open para sana icheck kung may missed calls ba or messages.

'Lowbat na?! Malas talaga!'

Napaupo na lang ako sa may bed side ng kama,alam ko na hindi ako hahanapin nina mom at dad kahit pa mawala ako,ni-hindi sila mag-aalala sa sitwasyon ko. Alam mo yung feeling na gusto kong maranasan yung pagmamahal at pag-aaruga ng isang ina at ama kaso di ko na ata mararamdaman iyon,wala na ang tunay kong mga magulang na dapat magpupuno ng puwang sa puso ko.

Tumulo na naman ang luha ko sa mga mata at hinayaan ko lang iyong umagos,tila ba wala ng katapusan ang paghihirap ko sa pisikal man o emosyonal na aspeto. Hindi ko naranasang maging masaya sa mundong toh,kung naranasan ko man panandalian lang at hindi permanente. Sobrang unfair,sa dami ng tao bakit ako pa ang kailangang magdanas nito? For almost a year or decade I never consider and find this world a happy place to live with.

I want to be strong and face every challenge that comes in my way,but considering the lonelines I felt? It's drowning me and keep on pulling me down.

'Kailan ba ako makakatakas sa mala-impyerno kong buhay!'

"Tsk,why are you crying?"

Nabalik ako sa realidad ng marinig ang pamilyar na boses na iyon.

Siya na naman? Buong akala ko tuluyan na siyang umalis,wala naman siyang responsibility saken soo bakit pa niya ako binalikan dito?

"W-wala po i-ito,siya nga pala Sir-----"

"Call me Dior" Seryoso niyang sabi

"D-Dior ano pang ginagawa mo dito? B-bakit ka pa bumalik?"

"Stop asking questions that I won't answer-----here take this and change your clothes,ihahatid na kita pabalik"

Nabigla naman ako sa mga sinabi niya,I don't know if concerned ba siya or he has different motives di kasi mawala sa isip ko yung mga binitawan niyang salita kanina.

'Oh darling you will know me more deeply'

'Oh darling you will know me more deeply'

Parang may nais siyang iparating yun nga lang di ko malaman kung ano iyon. Judging by his look,mukhang may marangya itong pamumuhay.

Hindi na ako tumanggi at kinuha ang bag na ibinigay niya,nang tignan ko ang loob noon ay nadismaya ako at inilahad ito pabalik sa kanya.

"S-salamat na lang p-pero kasi Sir-----este kuy------este D-dior,hindi ako nagsusuot ng ganyang damit" Pagpapaliwanag ko

Nakakrus ang mga braso nito habang matalim akong pinukulan ng tingin.

"You came from one of the richest family and your telling me you are not capable in wearing dresses? Huh,how come? What do you wear then?"

"Yes I came from a wealthy family,pero hindi ko naman ina-addopt ang system nang pamilya ko. P-pasensya na po talaga k-kung napagastos man kayo sa damit na yan babayaran ko na lang,k-kasi s-simple lang naman ang mga damit na sinusuot ko. H-hindi talaga ako komportable sa fashion style na tulad niyan"

Napahimas ito sa kanyang batok matapos marinig ang mga sinabi ko.

"Didn't I tell you earlier that I don't your money couz I have that? Fine,if your not comfortable on wearing this then go with me with that hospital gown your wearing right now" Pagalit niyang saad

Sino ba siya para utusan ako nang ganun-ganun na lang o diktahan ako sa nararapat kong gawin at i-kilos? Una hindi naman kami personal na magkakilala pero kung umasta siya para bang hawak niya ang buhay ko at dapat akong sumunod sa anumang sasabihin niya.

"Ano,tatayo ka na lang diyan hanggang magumaga? Your wasting my time,go and wear this---d*mn it,bago pa maubos ang pasensya ko sa'yo. I will wait for you outside"

Agad ko na lang kinuhang muli ang bag sa kamay niya at patakbong pumasok sa CR,nakakatakot ang aura niya sobrang dilim kung pagbabasehan naman ang kanyang ekspresyon di mo mababasa kung anong iniisip niya.

'Sino ba kasi ang taong yun?!'

Matapos ko magbihis,ay lumabas din ako agad habang pilit na hinahatak pababa ang damit na ibinigay niya. Sobrang naiirita talaga ako sa mga bagay na hindi ko nakasanayan. Isa pang bumabagabag sa akin ay sa suot ko ngayon kita ang mga mga pasa at sugat ko sa paa na natatakpan naman ng mga puting benda at band aid.

Pagbukas ko ng pinto ay naabutan kong nakapamulsa itong nakasandal sa pader habang nakapukol ang atensyon sa sahig.

"A-ahh o-okay na ako,pwede na ba tayong umalis" Utal utal kong sambit

Nang i-angat niya ang tingin ay saglit itong natigilan,titig na titig siya saken sa di ko malamang dahilan. Ewan ko ba kung may pagnanasa iyon sa ikli ng suot kong dress o ibang dahilan.

"Ayos k-ka lang ba?" Lakas loob kong usal sa kanya,agaran siyang nagiwas nang tingin at saka nagpasiunang maglakad

"Let's go then" Malamig nitong ani

Tuliro akong sumunod sa kanya,paglabas ng hospital building ay dumiretso kami sa parking lot kung saan may namataan akong isang magara at mamahaling kotse na nag-aabang sa amin.

"Sir" Sambit nung lalaking nagbukas ng pinto sa may back seat sabay yuko sa kasama ko

"What are you waiting for? What?-----Gusto mo pa bang buhatin kita papasok sa loob?"

"H-hindi,pasensya na" Mahinang sabi ko bago umupo sa may likuran

Napaurong naman ako nang marealize na tatabi pala siya sa akin,pagpasok sa loob ay mayroon pang dalawang lalaki sa may front seat. Nagkibit balikat na lamang ako at pirming isinandal ang aking likuran sa kinauupuan ko.

'Hayss'

Paniguradong sasaktan na naman ako nito dahil sa saglit na pagkawala ko,pero parang nasanay na rin ako at hindi na gaanong nag-iisip ukol doon.

Halos kalahating oras din ang nakalipas bago tuluyang huminto ang sinasakyan namin. Naunang lumabas si Dior at saka ako sumunod sa kanya.

"T-teka hindi naman ho ito ang bahay kung saan ako nakatira" Takang saad ko

Ngi-ngisi-ngisi siyang tinignan ako.

"Hindi nga,couz this is my house"

Naistatwa ako sa kinatatayuan dahil sa sinambit niya,iginala ko ang paningin sa paligid. Malapalasyo sa laki ang istraktura na nasa harapan ko ngayon,isa pa malawak ang espasyo nito sa labas pa lamang.

"Pero sinabi mo na ihahatid mo ako samen d'ba?" Naguguluhan kong ani

"Don't worry I will bring you back,but not now,maybe tommorow. It's late at night,sa ngayon dito ka muna magpalipas ng gabi. I don't want to hear any 'pero-pero' from you as an excuse,and just to assure you-----" Dahan dahan itong lumapit sa akin habang paatras naman ako ng paatras napaigtad na lamang ko at yumukod siya dahilan para mas lalong maglapit ang mukha namin sa isa't isa "Wala akong masamang balak sa'yo,soo don't overthink things that wont happened" Bulong niya sabay layo

Sumunod na lang ako sa kanya dahil wala rin naman akong pagpipilian. Pagdating sa sala sinenyasan niya ang isa sa tingin ko ay tauhan niya na agad namang lumapit sa gawi namin.

"Bring Ms. Montverde up stairs,let her choose what room she want to use"

"Yes Sir"

"P-pero a-ayos lang namin ho kahit sa s-sala na lang ako matutulog wala naman hong kaso yun saken"

Pansin kong napahilamos si Dior sa kanyang mukha at halata dito ang pagkainis.

"Diba sabi ko ayaw kong makarinig ng 'pero-pero' sa'yo? Huh,at ikaw matutulog sa sala? I can't believe it,how does a rich girl like you will be able to sleep well in a couch? Aren't you spoiled? I'm not a kind person,if you refused again to my words I won't think twice to hurt you" Banta niya

"Tara na po ma'am" Aya saken nung taong inutusan n'ya kaya sumang ayon na lamang ako dito

Pag-akyat namin tinuro niya saken ang mga kwarto.

"Yung nasa gitna na lang ang gagamitin ko"

"Sigurado kayo na ayan ang kwartong pinipili n'yo?"

"O-oo s-sure na ako"

"Sige ma'am maiwan ko na ho kayo,pumasok na lang kayo sa loob nakabukas naman po ang pinto niyan"

"S-sige salamat po kuya"

Matapos siyang umalis ay walang alinlangan akong pumasok sa kwartong tinukoy ko at sinara ang pintuan.

"Whoo,ano na naman ba tong pinasok mo Zenaida" Nakapikit kong sambit sabay hampas sa noo ko

Lumapit ako sa may kama at napaupo roon,inilapag ko sa side table ang sling bag ko at huminga ng malalim para pakalmahin ang aking sarili.

"Masyado naman atang malaki tong kama para sa akin"

"Malaki nga,bakit sino bang nagsabi sa'yo na magisa kang hihiga gan"

Bumilis naman ang t***k ng puso ko sa pagkagulat nang may marinig na magsalita.

"D-dior?"

"Iba ka rin,pinili mo talaga ang kwarto ko"

Napatayo naman ako dahil doon,kinuha ko ang aking bag at akmang lalabas na sana ng isara niya ang pinto at humarang sa daraanan ko.

"No taking back,since nandito ka na-----stay here"

"A-ahh s-sa ibang kwarto na lang siguro ako"

Gaya kanina ay dahan dahan siyang lumapit sa akin hanggang sa bumagsak ako sa may kama at di ko namalayang nakaupo na pala ako roon.

Hinawi niya ang kanyang buhok at ina-unbotton ang suot niyang polo kaya napalunok ako.

"P-please w-wag k-kung balak niyo man akong p-pagsamantalahan n-nagmamakaawa po ako sayo w-wag mo ng gawin" Takot kong saad habang patuloy siya sa kanyang ginagawa

"Ano bang sinasabi mo babae? At sa tingin mo papatol ako sa'yo? The h*ck,this is my room. Di ako matutulog na ganito ang suot kaya magpapalit ako ng robe soo close your eyes-----" Hinawakan niya ang pisngi ko at naipikit ko ang mata ko dahil sa pagkailang "Or you can watch me while I'm removing my clothes soo you can see me nak*d,your choice darling" Pangaakit niya

"H-hindi ako titingin" Mga salitang lumabas sa bibig ko

Nang maramdamang lumayo na siya sa akin ay mabilis akong nagtalukbong ng kumot.

"Tapos na,wag ka nang magtago" Rinig kong sabi nito

Nakasuot na siya ng Robe at nakahiga sa tabi ko,dumistansya ako sa kanya ngunit bigla na lang niyang hinapit ang bewang ko dahilan para tuluyan akong mapahiga habang siya naman ay nakapatong sa akin. Tinakpan ko ang aking mukha gamit ang kamay ko ng aakmang hahalikan niya ako.

"I just turn off the lamp"

Dumilim nga ang paligid kaya alam kong totoo ang sinabi niya.

'Ano ba kasi tong iniisip ko di naman niya siguro ako g-gawan nang masama diba?!'

"Your expecting something arent you?"

"H-hindi" Nanginginig kong tugon

"Oh really? Kung ganun bakit biglang uminit ang pisngi mo" Sambit niya sabay hawak sa mukha ko

"M-matulog na h-ho ako" Tinalikuran ko siya at pinikit ang mga mata ko

'Ngayon lang naman toh d'ba b-bukas a-alis na rin ako dito,k-kalma lang Zenaida ano ba?!'

___________________________________