๒ ขอรับผิดชอบ (2)
“เบอร์น้องแพรวใช่มั้ยครับ” เสียงทุ้มจากปลายสายทำเอาใจเต้นแรงโครมคราม จนเกือบจะทำโทรศัพท์ร่วงจากมือ แพรววดีดึงเครื่องออกจากหูแล้วรีบกดวางสายอย่างลนลาน แต่ทว่าเพียงไม่นาน เบอร์โทร.เบอร์เดิมก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจออีกครั้ง ทำให้สาวน้อยที่ยังรับมือกับปัญหาไม่เก่ง ต้องหาทางออกให้ตัวเองด้วยการปิดเครื่องหนี กว่าห้านาทีที่ยืนใช้ไปกับการสงบสติอารมณ์ ร่างบางจึงค่อยกลับเข้าห้องเรียน ด้วยอาการของคนที่ไม่พร้อมจะเรียนแม้แต่นิด เสียงหมอกันต์... แค่ได้ยินเสียงเขาก็ทำเอาแก้มนวลร้อนผ่าว เสียงที่กระทบโสตประสาทเมื่อครู่ทุ้มนุ่มและอ่อนโยน ทว่าหมอกันต์คนที่เฉยเมยไร้ความรู้สึกไม่หลงเหลืออยู่ในจินตนาการของเธออีกแล้ว มีเพียงหมอกันต์ที่เต็มไปด้วยด้านมืดซึ่งเธอคาดไม่ถึง เขามีทั้งความหยาบ กระด้าง ดิบ เซ็กซี่ เร่าร้อน และอ่อนโยนในช่วงท้าย จนเธอแยกแยะไม่ออกว่าควรนิยามเขาเป็นคนประเภทไหนดี เธอไม่รู้ว่าเขาโทร.มาทำไม แต่ยามน
- Writer
