“แต่หมอว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ เรื่องเมื่อคืน…” “ถ้าจะคุยเรื่องนั้น แพรวไม่คุยค่ะ แพรวบอกแล้วว่าแพรวผิดเองที่ท้าทายหมอ” “แต่หมอรู้สึกผิด หมออยากขอโทษแพรว หมออยากรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป แพรวจะให้หมอทำยังไง” แพรววดีหันมาจ้องหน้าคนพูดตรงๆ แล้วเห็นว่าสีหน้าเขาดูว้าวุ่นจริงๆ สายตาก็ดูทุกข์ร้อน และนั่นทำให้หัวใจดวงน้อยพองคับอกขึ้นแปลกๆ เมื่อรู้สึกว่าตนมีอิทธิพลต่อเขาเหมือนกัน “แน่ใจเหรอคะ ว่าหมอจะให้ในสิ่งที่แพรวขอ” พอรู้สึกว่าตัวเองกำลังถือไพ่แต้มต่อและมีอิทธิพลกับเขา สาวน้อยก็ได้ใจและท้าทายอย่างนึกสนุก “แน่ใจครับ” “งั้นถ้าแพรวสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้เมื่อไหร่ หมอต้องมาขอแพรวเป็นแฟน และในตลอดช่วงที่เป็นแฟนกัน หมอจะต้องไม่ล่วงเกินแพรวอีก แล้วพอแพรวเรียนจบ เราจะแต่งงานกัน ตกลงมั้ยคะ” “แน่ใจนะว่าน้องแพรวต้องการแบบนั้น” “ยิ่งกว่าแน่ใจค่ะ” แพรววดีตอบไปอย่างไม่ลังเลใดๆ เธอไม่ได้คิดไป

