Artık Ben Varım
Ateş Sabah olduğunda herkes kahvaltıdaydı. Uzun uzun Zeynep'e baktım. Gergin olduğu çok belliydi. Herkes sakince kahvaltısını yapıyor gibi dursa da söyleyeceklerimden korkuyorlardı. Hissediyordum. ''Herkes kahvaltısını bitirdi herhalde.'' diyerek bana bakmalarını sağladı. Dedem, babaannem ve amcam bana bir şey demeseler bile gece ortalığı yıktığımı biliyorlardı. ''Babam size gerekli şeyleri anlatır. Ben sadece birkaç şey söyleyeceğim.'' Zeynep'in meraklı gözleri bana yöneldi. Onun bu durgun halini görmek beni daha da öfkelendiriyor, Caner'e olan nefretimi daha da katlıyordu. ''İşler karıştı, biliyorsunuz. Bugüne kadar bunların içinde olmadım. Babamın halledebileceğini düşündüm ama yanlış düşünmüşüm. Babam, hiç olmayacak şeyler yapmış. Ben bunu kabul edemem. Bu yüzden Zafer ve oğlu Ca
- Writer
