Bir Saat Önce;
Güneş, Beril'e teşekkür edip arkasına bile bakmadan o evden çıkmıştı çıkmasına ama nereye gidecekti ki? Sokaklarda kalmaya alışmıştı, zorluklara dayanıklıydı. Ama bu bayılmalar, canını sıkıyordu. Vücudu, ruhu kadar güçlü değildi.
"Of Güneş!" diye söylendi kendi kendine, kaldırımda yürürken. "Gururlu olacak zamanı buldun, tam da yardım edebilecek tek adamın evindeyken!"
Etrafına bakındı. Hava serinlemişti, güneşli sabaha rağmen o kalın kapüşonun altında bile üşüyordu. Cihan'ın sert sözleri, kalbine saplanmış bir hançer gibiydi ama o sözler aynı zamanda ona bir irade vermişti: O adama muhtaç olmayacaktı.
Bunları düşünürken, yanından gelen heyecanlı bir sesle irkildi:
"Hop, hop, Topi Top! Senin yatakta olman gerekiyordu."
Yanında yavaşça arabayla gelen adam, aniden ar
