Ang liwanag mula sa buwan ang sumisilip sa bintana nang magkamalay ako. Kaninong silid ito? Iyon agad na tanong ko noong iginala ko ang aking tingin.
“Buti naman gising ka na,” nabigla ako sa boses ni Nemesis. Nasa tabi ko siya, naka tukod ang siko sa higaan at nakapatong ang ulo sa palad.
“Ilang oras akong walang malay?”
“Dalawang oras, lay down again and sleep,”
“Wait? Ano iyong ingay na naririnig ko sa ibaba?”
“It's nothing. Go to sleep now,”
Piningot ko ang ilong ni Nemesis. “Bakit mo ba ako pinagpipilitan na matulog? Tsk,” bumaba na ako sa kama at diretsong lumabas sa kwarto.
Ang mahabang pasilyoagad ang bumungad sa akin. Ah? Andito pa rin pala kami sa barko ni Azul.
Bumaba na ako at nadatnan ko ang mga mortal na nag-kakasiyahan. May tumutugtog sa gitna at sa paligid ng mga mu
