✍️✍️YAZAR ANLATIMI ✍️✍️
Ertesi sabah Firuze, içinde tarif edemediği bir heyecanla ama dışarıya karşı "demir kadın" imajını kuşanarak erkenden yola koyuldu. Üzerinde işine olan saygısını gösteren şık bir gömlek, kolunda numunelerini koyacağı çantasıyla fabrikanın kapısından girdi.
Çınar ise gece boyunca gözünü kırpmamıştı. Polat’la olan uçurum kenarı hesaplaşması aklındaydı ama zihninin bir köşesi sürekli o yeşil gözlü, "bacım" deyince parlayan cadı tarafından işgal ediliyordu.
Firuze ofise çıktığında, Çınar’ı masasında değil, büyük kesim masasının başında, üzerinde beyaz bir iş önlüğü ve elinde makasla buldu. Fabrikanın o devasa gürültüsü henüz tam başlamamıştı; içeride sadece buharlı ütülerin sesi ve sabahın o serin havası vardı.
Firuze: "Günaydın Çınar Bey. Bakıyorum da erkencisiniz.
