(Chapter 22)
Ang maangas na mukha ni Cindy ay nawalan ng tapang. Nang marinig niya ang sinabi ni Beth ay para bang may kung anong pag asa ang namuo sa puso niya.
"Sumagot ka, Beth! Nasan ang anak ko? Totoo bang buhay pa siya?" Tanong ulit niya kay Beth.
"Basta! Oo buhay siya. Kaya kung ayaw mong itago ko pa lalo ang anak mo ay itigil mo na ang lahat ng ito!"
"Hindi! Hindi ako naniniwala! Sinasabi mo lang yan, para makatakas kayo!" Sigaw ni Cindy.
"Cinderella, itigil mo na ito parang awa mo na!" Pagmamakaawa ni Rose.
"Wow! Cinderella talaga? Naalala nyo pa yang bansag nyo saakin noon ah!? Sa itsuta kong ito, muka paba akong Cinderella ah?" Galit na wika ni Cindy.
Lumapit si Rose sa babaeng inaagnas.
"Pinagsisisihan na namin ang ginawa namin, Cindy. Sige, pakawalan mo na ang anak ko.
