Asya’dan
Kartal yanıma geldi ve koluma dokundu. Böyle bir haberi benden duymasını hiç istemiyordum. “Kartal, sana söylediklerimden sonra tepkinden korkuyorum,” dediğimde kaşları çatıldı. Neden bugün bunları yaşamak zorundaydık? Ben, gerçekten bu hayattaki en şansız insanlardan olduğuma dair kendimi inandırmaya başlamıştım. Daha bugün mutlu olacağız demiştik.
“Güzelim, söylesene!” dediğinde sesinde sitem vardı. İki adımda yanıma geldi ve kollarıma tuttu. “Kartal,” dedim ve gözyaşlarımı akıtmaya başladım. Bunun üzerine telaşla yüzüme baktı. “Asya ne oluyor? Beni korkutuyorsun! Güzelim, birine bir şey mi oldu?” diye sordu.
Hıçkırdım. “Babanlar, trafik kazası geçirmiş,” dememle yüzü adeta put kesildi. Öylece yüzüme bakarken “Şimdi nasıllar?” diye sorduğunda gözlerimi kaçırdım. Baban ölmüş
