Asya’dan
Kartal’ın, ablası için neden bir şey yapmadığını düşünüp durduğum bir gün yine biterken bebeğimin her geçen gün daha da büyüdüğünü hissediyordum. Ben mutluyken Gönül Abla kim bilir ne acılar çekiyordu? Nedensiz hep aklım ondaydı ve asla da çıkmıyordu. Kartal’ın neden susmaya devam ettiğini anlamadım.
Gönül Abla’nın kurtulmasını istediğim için sabah uyandığım gibi Kartal’a doğru kaydım. Hâlâ aramız tam olarak düzelmemişken yaptığım onu şaşırtmıştı. Gönül Abla demiyorsa Kartal kendi gözleriyle görmeliydi. “Ben, Gönül Abla’yı özledim. Bu akşam onlara yemeğe gitsek,” diye öneri sundum. Bunun üzerine düşünür gibi oldu.
Sonra da elini, yanağıma götürdü. “Güzelim, biz onlarla düşmanız. Ablam bunu bile bile onunla evlendi. O gece olanlardan sonra onlara yemeğe gidemem,” dediğinde yüz
