CHAPTER SEVENTY-EIGHT
NAALIMPUNGATAN si Beatrice dahil sa nararamdamang pananakit ng kanyang katawan. Ilang segundo ay saka niya naalala ang nangyari bago siya nawalan ng malay.
Agad siya bumangon sa kanyang kinahihigaan na isang kahoy na higaan na sinapinan lamang ng karton.
Jeez.
Kaya pala masakit ang kanyang likod. Hinilot-hilot niya ito habang iniikot ang kanyang paningin sa buong silid. Para itong isang lumang bodega. Maraming alikabok at hindi nq maganda ang amoy.
Nang matauhan ay tumayo siya at pumunta sa may pinto. Pinipihit niya ito subalit nala-lock ito. Hindi niya alam kung nasaan siya ngayon. Kung saan siya nito kinulong at kung ilang oras o araw na siyang nananatili dito. Pero kung tatanungin siya kung kilala niya ba ang mga dumukot sa kanya? Oo. She really knew it. Sin
