MOML Maria Jasmine Del Rosario (The Singer) -Completed

Chapter 6

MARIAS OF MY LIFE

Maria Jasmine Del Rosario

THE SINGER

by: Blackrose

Chapter 6

'MJ, are you fine?' alalang tanong ni Miko sa akin. We are now here sa studio, tumatambay kami dito. Ayoko muna kasing mag-isa after kong maalala ang araw ng kamatayan ng mga magulang ko. It was a very dreadful day. Ni hindi ako nakapagpaalam sa kanila. Dead on arrival sila ng makarating nang hospital.

Until now masakit parin, I can still feel the pain. Palagi kong tinatanong sa Diyos kung ang pagkawala ba nila ay ang kapalit ng kasikatan at karangyaan ko?

Hindi ko na naman pala napansin na lumuluha na naman ako at iyon ang nakita ni Miko. Alalang-alala siya sa akin and I am very thankful for that.

Nagpaalam muna ako dito na uuwi na ako. Gusto nga nitong ihatid ako but I prefer not to. Gusto kong mapag-isa at isa pa ay dala ko si Montero kaya impossible rin ang gusto nito. He kiss my hair and say goodbye sa akin.

Hanggang pababa ako going basement ay naisip kong mag-unwind muna. Pupunta muna ako sa mall bago umuwi ng bahay. Titingin kung anong pwedeng bilin. Dahil walang traffic ay mabilis akong nakarating ng SM North.

I go first sa "Coffee Ta". Paborito ko ang lugar na ito. Die hard fan ako ng black coffee. Basta strong coffee, gusto ko yun. Caffeine addict ako eh. Pumwesto ako sa labas na part ng shop para makapagyosi ako after kung umorder sa counter. Black coffee at blueberry cheesecake, yan palagi ang ino-order ko dito. Tumambay ako roon until I am having my 2nd black coffee.

Nang magsawa ako kakaupo ay naglakad-lakad naman ako hanggang sa makarating ako sa mga boutiques. Nakabili na ako ng pedal shorts ng may nakakilala sa akin na nagpa-autograph at nagpa-picture rin. Nakabili narin ako sa Maldita ng blouses nang maisipan kong pumasok sa Bestidas, titingin ako ng dresses.

Nang makapasok ako sa loob ay may nahagip ang aking mga mata. Sila rin yung nakita ko sa bar nung isang gabi. Oh Sh*t! Bakit ngayon pa of all the places and time.

Ang eksena: she's hugging him sideways at halatang idinidikit nito ang kanang dibdib sa lalaki. Habang ang lalaki ay nakahawak ang kaliwang kamay sa isang pisngi ng pwet ng babae. Sa tuwing nakikita ko na lang ang mga ito ay wala ng ginawa kundi maghawakan. Tuko ba ang babaeng ito kung makadikit? The nerve!

Bitter ka lang, kutya ng isip ko. Hindi no, sagot ko sa isip kong intrimida.

I also saw him na nagbabayad sa counter habang ang babaeng tuko ay nakakapit parin sa katawan nito.

Nag-iwas ako ng tingin ng biglang halikan ni babaeng tuko ang lalaking kasama nito sa may bandang tenga. I see him smile. Ang hudyo! Walang kahiya-hiya yung babae sa katawan, kahit saan na lang abutin nang kakatihan.

Bigla akong nahiya para sa kanila dahil pinagtitinginan na silang dalawa. I want out. Lalabas na sana agad ako ang kaso ay biglang may nagpa-autograph sa akin na tili ng tili. Nagtinginan lahat ng mga customer sa loob pati yung lalaking makati at yung babaeng tuko. Nagtama ang aming paningin, ramdam kong nagulat ito ng nakita ako. After I sign my signature ay dali-dali akong lumabas ng boutique at naglakad ng mabilis. I make my way through the crowd kahit pa I know na may matatamaan ako. I know nakita niya ako, patunay yun ng marinig kong tinatawag niya ang pangalan ko. I walk fast para hindi ako nito maabutan. Akala ko ay nakalayo na ako at hindi na ako inabutan when someone held my arm.

Napapikit ako bigla ng muling may dumaloy na mumunting kuryente sa katawan ko. I hate what I am feeling right now. I don't need to turn around para malaman pa kung sino ang humawak sa akin. Just his touch makes my knees weak. Hindi ko kailanman nakalimutan ang hawak niyang ito. Tatraydorin ako ng katawan ko kapag hindi ako lumayo sa kanya kaagad.

Pumiglas ako para tuluyan ng makakawala sa hawak nito but he just hug me behind my back instead. I felt him smelling my hair, I stiff.

'Jasmine...'

Hearing his voice again, smelling his scent again, feeling his embrace again sa akin after all those years ay nagpa-melt ng lahat ng galit ko para dito. Bigla narin akong napaiyak sa dibdib nito ng pihitin niya ako paharap sa kanya. He hug me but I didn't hug him back.

'Hush babe, don't cry.'

I hear him curse nang mas lalo akong napahagulgol. Naghalo-halo na ang nararamdaman ko. Ang pangungulila ko sa mga magulang ko at ang nararamdaman ko parin sa taong ito. He even hug me tighter that I heard his heart beating loudly. Ako parin kaya ang tinitibok ng puso niya?

Hay naku puso ko tumigil ka ng kapapantasya jan. May syota na yung tao.

Ramdam kong kumalas ito sa pagkakayakap sa akin ng may biglang nagsalita sa likod nito.

'Sweetheart? Are you okay? Nagulat ako ng bigla ka na lang umalis at iniwan ako. Are you fine? What's wrong? Who is she?' deretsong tanong ni babaeng tuko.

Nang papalapit na ito ay siya naman ang layo ko dito. Nagmamakaawa niya akong tinignan na para bang sinasabi nitong huwag akong umalis, na huwag ko siyang iwan. Pero hindi ko kayang makita na nakakapit ang kamay ng babae sa braso nito.

I turned my back at hindi na muling lumingon pa sa kanila. I just can't see him again na may iba na. Masakit. Ngayon alam ko ng hanggang ngayon ay siya parin ang laman ng puso ko. Kasi nasasaktan parin ako. It still clearly breaks my heart.

Nang makarating ako sa bahay ay agad akong humiga sa couch at pumikit. My anger to what happened flashed back in my mind.

(Flashback)

'Pwede ba tayong mag-usap Jasmine.'

Ayokong makipag-usap sa kanya dahil pareho kaming galit pero... 'Why?'

'We need to talk. I want to talk to you now.' pigil nito sa braso ko para hindi ako makalayo.

This fight started nang dapat ay sasamahan niya ako sa studio but he said na masama pakiramdam niya. So instead na after lunch ako nasa studio, I decided to go there earlier. After bathing ay magbihis na ako. Simpleng black shorts lang at green tank top ang suot ko. On my way sa studio ay bigla akong napahinto dahil may tatawid na isang babae na may kasamang mga bata. While waiting for them to cross ay napabaling ang ulo ko sa kaliwa. Something caught my eyes, I mean someone. There he was walking sa street. Pero ang mas kinasama ko ng loob ay nang makita kong may kasama itong babae. I recognize the lady he's with, si Melanie. Ang anak ng ka-partner sa abroad ng mother nito. They seem happy, they are talking to each other while laughing and walking.

Nainis ako sa nakita ko dahil sabi niya may sakit siya. I took my cp sa bag ko then I dialed his number.

'Hi babe.'

'Kamusta ka na? I want to go there Nathan kasi I want to take care of you.' pigil kong maluha dahil gigil na gigil na ako sa inis.

'Ganon? Huwag na babe kasi I'll sleep narin now. No need to bother yourself babe. I love you.'

Agad kong tinignan ang dalawa. Nakahinto sila dahil hawak ni Nathan ang phone sa tenga niya.

'Are you sure babe na hindi na ako pupunta diyan?' higpit ng hawak ko sa cp ko.

Hindi ko na siya hinintay na sumagot pa. For the first time ay nagsinungaling siya sa akin. Or is it now lang ba talaga? Baka naman matagal na niya akong niloloko?

Lalong kumulo ang dugo ko sa naisip. Mabilis akong pumunta sa convenient store at bumili ng six bottles of red horse stallion. Iinom muna ako bago ko siya harapin.

I drink alone sa sala ko. Since napakalamig ng beer ay dinalawang tungga ko lang ang isang bote. Agad kong naubos ang apat na bote. Ginawa kong tubig ang beer sa sobrang galit ko. Kinakain ako ng selos. Nilalamon ang isip ko ng galit.

Pinilit kong ubusin ang pang-lima at anim na bote. I am already tipsy pero binalewala ko ito. Ang sakit ng ginawa niya sa akin. Nagsunungaling siya.

After kong maubos lahat ng beer ay mabilis ang kilos ko na sumakay agad sa sasakyan ko. I tried to stay calm but tears are falling freely sa cheeks ko. I wipe it through my hand at nag focus sa pagda-drive. When I reach sa bahay nito ay agad kong sinilip ang gate. Wala ang kotse nito meaning wala pa siya.

I stayed sa loob ng car. Patuloy ang pagluha ko. Namamaga na ang mata ko. I decided to wear my shades na nasa car compartment.

I then see his car after ng halos dalawang oras. Bumaba rin ako nang makita ko itong bumaba sa sasakyan nito. I have to be strong, I said to myself. Tinawag ko siya ng makalapit ako. Nakita ko ang pagkagulat niya then naging normal ulit ang naging reaction nito.

'I thought you said that you are sick? Then where have you been?' Nakapamewang kong tanong.

'Ah... Jasmine, let me explain. I am really sick but kasi tinawagan ako ni mommy na samahan si Melanie. She asked me a favor dahil wala ang driver nito.'

I am just listening to him. Pakikinggan ko siya na baka pwede pa nitong baguhin ang decision ko. Na baka naman nagiging jealous bitchy girlfriend lang ako.

'After ko siya samahan ay umuwi na ako kasi nga masama talaga pakiramdam ko. Please believe me babe.' hahawakan niya sana ako sa braso ko but I move few inches away from him.

'I understand.' huminto ako sandali para pagmasdan siya. 'But, bakit kailangan mo magsinungaling sa akin? I saw the two of you. Naglalakad kayo sa may Pamchengko building kanina. I was at the other side of the street and I saw you stop para kausapin ako. Ayos na sana kaso you told me na patulog ka na when I ask you? Bakit?!' galit ang mata kong hinarap siyang muli.

'I... I am sorry babe. Ayoko lang magalit ka. Ayokong sumama ang loob mo sa akin if I'll tell you the truth na kasama ko si Melanie. I don't want you to be jealous.'

Nagdilim ang paningin ko. Biglang umigkis ang kamay ko sa pisngi niya. Hindi pa ako natuwa kaya isa pang sampal ang pinadapo ko sa mukha niya. I don't want to see him hurting, but I don't want myself to be hurt too.

'Lair!! How can you be so insensitive? How can you be so cool when nanggagalaiti na ako sa galit now?!' I tried my very best na kumalma but I can't. 'Since when are you cheating on me?! Huh?! Aamin ka kung kailan nabuko na kita?!' ramdam ko ang pagtulo ng mga luha ko. My hands feel numb.

Nawala ang kalasingan ko. Nanginginig ako sa galit. Then I wait for him to talk, to defend himself kasi baka nga mali lang ako ng pagkakaintindi but he just stare at me speechless. Silence means yes. Yes na niloko niya ako. Yes na ginago niya ako. Yes na nagsinungaling siya sa akin. Yes na ginawa niya akong tanga.

I close my eyes na baka nananaginip lang ako at baka sakaling magising ako. That this is just another nightmare. I feel him embrace me tight, so tight na I can't almost breathe. Ramdam ko ang pag-iyak niya, his body is shaking. Hinayaan ko lang siya.

Nanlumo ako dahil wala pa man akong binabanggit kanina ay guilty na agad siya. Nawala ang tiwala ko bigla sa kanya. Kung nagawa niya sa aking magsinungaling ngayon, he can do it again sa akin in time.

'Nathan I just can't let you lie to me. I can't!! I shouldn't have trust you that much dahil kayang-kaya mo pa lang magsinungaling sa akin!' I tried to break loose sa yakap niya.

'Please let me explain Babe.'

'There is nothing to explain dahil buko ka na! Just so you know, this is another first from you. My first heartache!!! And. Don't. Call. Me. Babe!' malakas ko siyang tinulak.

(End of Flashback)

Nag-ring ang cp ko pagdating ko mismo sa bahay but I just let it be. Masakit ang ulo ko. I take a shower then go sa kitchen right after magbihis. Napahinto ako ng biglang may nag-doorbell. I look sa wallclock, 6:16pm na. Wala akong ine-expect na bisita. I turned off the burner bago naglakad palabas.

As I opened the gate, tumambad ang lalaking nasa 6 feet ang taas, naka-cap ito. Parang artista lang ang tindig na naka-cap. Naka-black T-shirt ito at white decent pants.

Agad kong sinara ang gate ngunit naharang nito ang braso.

'I just want to talk you. Please.'

Hindi ko alam pero agad kong binuksan ang gate then naglakad na ako papasok sa may sala. Naupo ako sa single seater habang siya ay sa mahabang sofa umupo.

'What is it that you want to talk about?' sumandal ako at tinupi ang mga braso sa dibdib ko. I need to protect myself.

'I'm sorry Jasmine for what happened before. You didn't gave me chance to explain to you. I went to New Jershey after what happened sa atin Jasmine. Kaya ako nawala ng matagal. I also need to heal, I'm so sorry.'

'So ngayon gusto mong patawarin kita. After all this years? After hurting me so much? Please, leave my place. I don't want to involve myself with you again, ever. Don't you dare. You may leave, please leave. Alam mo ang daan palabas.'

Hindi ko na hinintay na magsalita pa siya, I left him sa sala at dumeretso ako sa kitchen. Bigla akong napaupo sa upuan when I heard the door close. My tears are falling freely.

Maybe it's time to move on. Gusto ko ng maging maligaya ulit. Hindi man sa piling niya dahil impossibleng mangyari na iyon but I have to be happy. I have to.

------,--'-,-'-{@