24.BÖLÜM
Sabah erkenden kalkıp mutfağa geçtim. İçimde garip bir huzursuzluk vardı ama nedenini bilmiyordum. Sessizce kahvaltıyı hazırladım; peynirleri doğradım, taze ekmek kestim, çay demledim. Tam sofrayı kurarken kapı çaldı. Gelen Batuhan’dı yanında Duru ve Barlas da vardı. Üçü birden gelince şaşırdım. Yüzleri gergindi. Hem Barlas evde değil miydi? Ne ara gitmişti. Sessizce içeri girdiler ve sofraya oturdular. Kimse bir süre konuşmadı. Sonra Batuhan gözlerini bana dikti. “Beray,” dedi, sesi ciddiydi. “Sana söylememiz gereken bir şey var... O an zaman durmuş gibi hissettim. Kalbim hızla çarpmaya başladı. Zara ya bir şey olmuş olabilir miydi? “bahsettiğin şu kadın onu iyice araştırdım. Ama kız kardeşi değilmiş” “nasıl yani tabiki kız kardeşi bu nasıl mümkün olabilir 5 sene diyorum Batuhan öy
- Writer
