Kahvaltıya Selin uğramıştı. Elindeki kahve kupasını masaya koyduğunda kaşları neredeyse saç diplerine kadar kalkmıştı.
“Bu olanlara gerçekten inanamıyorum arkadaşım,” dedi, gözleri kocaman açılmış halde.
Gülümseyerek omuz silktim. “İnan, çünkü hepsi gerçek.”
Demirkan’ın İsviçre’de benim için yaptığı görüşmeden ve sonrasında olanlardan - eski sevgilisinden- bahsedince ağzı o kadar açıldı ki neredeyse yere değecekti.
“Avukattan telefon aldığımda bunun arkasında onun olacağını tahmin bile etmedim,” dedi kahve fincanını eline alıp bir yudum daha alırken. Sesi hâlâ olan biteni anlamakta zorlanan birinin tonuyla çıkıyordu.
“Sekiz gün sonra mahkememizin olacağına hâlâ inanamıyorum, Selin. Sonunda kızımı buraya getirebileceğim. Hâlâ rüyadayım gibi hissediyorum.”
Selin bir an duraksadı, sonr
