Selin yanımda kahvesini yudumlayarak derin bir nefes aldı. O kadar uzun süredir yanımdaydı ki ne zaman bir şeye kafam takılsa veya içimden çıkılmaz bir hal alsa o hep beni toparlamaya çalışırdı. İstifamı duyduktan sonra da anında yanımda bitmiş, sorgusuz sualsiz destek olacağını belli etmişti. Ama işte Selin’in sessiz kalacağını beklemek fazlaydı; karakteri bu değildi. En sonunda dayanamadı, kahvesinden bir yudum daha alırken o tanıdık meraklı ifadesiyle bana döndü.
“Peki, şimdi ne yapmayı düşünüyorsun?” dedi, gözlerini bana dikerek.
Aslında cevabı ben de bilmiyordum ama o hep yanımda olan bakışları bana konuşmam için cesaret veriyordu. Omuz silktim, kahvemi seyrederek yavaşça cevap verdim. “Bilmiyorum, Selin... Demirkan yüzünden her şey bir anda öyle karışık bir hal aldı ki... O kadar ç
