Barlas'ın Anlatımından Devam
Azra'nın sabah dersi olmadığı için mecburen lojmana bırakıp karargaha gelmiştim. Onsuz eve gitmek bile tuhaf geliyordu artık.
Saat erken olduğu için ve bizim ışık da açık olduğu için dinlenme odasına geçtim. Kerem tek başına kitap okuyordu. "İyi geceler." diye mırıldandığımda kitabını kapatıp bana döndü.
"Erkencisin."
"Azra'yı lojmana bırakıp döndüm."
Koltuğa kuruldum. "Yılmaz albay mı bir şey dedi yoksa?"
"Yok ya, yarın dersi yok diye direkt lojmana bıraktım." kocaman bir ayıcıkla girmişti içeri.
"İyi düşünmüşsün."
"İyi düşündük de..." derin bir nefes aldım. "Başım daha büyük belada."
"Hiç şaşırmadım nedense. Ne oldu?"
"Hani sana söylemiştim ya, Azra'nın annesini bulduk diye."
"Evet ama Azra zaten annesiyle görüşemez ki şu an. Başından askerler bir
