Barlas'ın Anlatımından Devam
Restoranın önüne park ettiğimde etrafa bakındım. Biraz ileride Ozan'ın arabasını görmüştüm. Hâlâ durum aynı olduğu için gönül rahatlığı ile içeri girecektik.
Kemerimi açıp Azra'ya döndüm. "Rujun kalıcı mı?"
Başını salladı. "Evet. Kalıcı."
"Rahatladım." uzanıp dudaklarına küçük bir öpücük bıraktım. "Dudaklarım da kırmızı olacak diye gerilmiştim."
Güldü. "Merak etme, bulaşmaz bu."
"O zaman bol bol öperim." deyip yaklaşırken geri çekildi.
"Aaa olmaz. Önce annemin de sana onay vermesi lazım."
"Ya vermezse?"
Kaşlarını çattı. "Muhtemelen çok da umrumda olmayacak ama sen yine de onayı kapmaya çalış Barlas bey."
"Baban mı daha zor, annen mi daha zor şimdi öğreneceğim."
"Hadi inelim, annem de gelmiş zaten."
Başımı salladığımda kemerini açıp arabad
